Того — stanovništvo

Togo ima procenjenu populaciju za 2026. godinu od približno 9,9 miliona ljudi, prema trenutnim projekcijama. Nedavni podaci svrstavaju zemlju na 97. mesto u svetu, sa visokom godišnjom stopom rasta od 2,24% koja odražava njenu tekuću demografsku tranziciju. Stanovništvo karakteriše visoka stopa fertiliteta i sve veća urbanizacija, sa gustinom od 182,8 ljudi po km² (473,5 po kvadratnoj milji). Distribucija je neravnomerno koncentrisana u južnom primorskom regionu blizu prestonice i duž glavnih tranzitnih koridora.

Istorija stanovništva Togoa definisana je brzom ekspanzijom tokom koje se ukupan broj stanovnika učetvorostručio između ranih 1960-ih i 2010. godine. Tradicionalno dom raznolikih etničkih grupa kao što su Eve, Kabije i Tem, demografski obrasci teritorije bili su pod uticajem njenog statusa kolonijalnog mandata, a kasnije i nezavisne republike. Istorijski gledano, rast je bio koncentrisan u plodnim južnim priobalnim oblastima gde je ekonomska aktivnost bila usredsređena oko luke Lome i izvoza sirovina poput fosfata i kakaoa. Velike demografske promene dogodile su se početkom 1990-ih i ponovo 2005. godine kada su politička nestabilnost i ekonomska kolebanja doveli do privremenih migracionih tokova ka susednoj Gani i Beninu. Uprkos ovim periodima raseljavanja, osnovni trend je ostao trend stalnog porasta jer su poboljšanja u javnom zdravstvu smanjila stope mortaliteta. Ukidanje školarina za osnovno obrazovanje 2008. godine dodatno je uticalo na socijalnu demografiju povećanjem stope pismenosti među mladima, što istorijski utiče na dugoročne reproduktivne trendove.

Togo trenutno održava snažnu putanju rasta sa godišnjim povećanjem od 2,24%. Ovu ekspanziju prvenstveno podstiče visoka stopa fertiliteta od 4,1 rođenja po ženi, što je znatno više od svetskog proseka. Nedavne procene pokazuju opštu stopu nataliteta od 32,1 rođenja na 1.000 ljudi, dok je opšta stopa mortaliteta pala na 8,5 na 1.000, stvarajući značajan prirodni priraštaj. Iako su stope fertiliteta polako opadale sa istorijskih vrhunaca od preko 7 rođenja po ženi tokom 1970-ih, trenutni nivoi osiguravaju kontinuirani porast stanovništva u doglednoj budućnosti. Projekcije sugerišu da će ukupna populacija premašiti 13 miliona do sredine 2040-ih. Ekspanzija je vođena velikom mladom demografskom bazom, koja stvara snažan demografski zamah. Iako migracije blago utiču na neto rast, sa dnevnim vitalnim podacima koji pokazuju neto povećanje od 584 osobe, domaća stopa nataliteta ostaje dominantan faktor u veličini zemlje. Buduća stabilnost zavisiće od sposobnosti vlade da obezbedi infrastrukturu i zapošljavanje za ovo brzo rastuće stanovništvo.

Togo ima procenjenu gustinu naseljenosti za 2026. godinu od 182,8 ljudi po km² (473,5 po kvadratnoj milji), što ga čini jednom od gušće naseljenih nacija u Zapadnoj Africi.

Trenutne procene pokazuju da 43,8% stanovništva živi u urbanim centrima, što odražava stabilnu migraciju ka prestonici Lomeu i drugim regionalnim čvorištima.

U globalnom pejzažu, Togo je rangiran na 97. mestu od 215 zemalja i teritorija. Regionalno, on drži poziciju 33. najmnogoljudnije zemlje u Africi od 54 nacije i 10. najmnogoljudnije u Zapadnoj Africi od 16 teritorija. Njegova veličina populacije je znatno manja od velikih regionalnih suseda poput Gane, ali uporediva sa drugim priobalnim zapadnoafričkim državama kao što je Benin. Togo se izdvaja po svojoj gustini naseljenosti, rangirajući se na 69. mesto u svetu i 11. u Africi. Sa 182,8 ljudi po km² (473,5 po kvadratnoj milji), on je gušće naseljen od mnogih svojih većih suseda, uglavnom zbog svoje relativno male kopnene površine od 56.785 km² (21.925 kvadratnih milja). Stopa urbanizacije od 43,8% je otprilike u skladu sa regionalnim prosekom za Gvinejski zaliv, jer se mnogi stanovnici sele ka priobalnim ekonomskim čvorištima radi trgovine i usluga.