Cameroon Populasi Bandar

Penduduk bandar mengukur jumlah orang yang tinggal di kawasan yang diklasifikasikan sebagai bandar oleh pejabat statistik kebangsaan setiap negara. Penunjuk ini mencerminkan peralihan demografi daripada kehidupan luar bandar kepada kehidupan bandar, yang biasanya didorong oleh perindustrian, pembangunan ekonomi, dan pengembangan sektor berasaskan perkhidmatan. Walaupun piawaian sejagat untuk apa yang membentuk kawasan bandar tidak wujud, klasifikasi secara amnya berdasarkan saiz penduduk, kepadatan penduduk, sempadan pentadbiran, atau kehadiran infrastruktur khusus seperti jalan berturap, elektrik, dan perkhidmatan kesihatan. Kiraan penduduk bandar yang tinggi sering berkait rapat dengan keluaran dalam negara kasar yang lebih tinggi, kerana bandar berfungsi sebagai hab untuk inovasi, perdagangan, dan pendidikan. Walau bagaimanapun, pembandaran yang pesat juga boleh membentangkan cabaran berkaitan perumahan, sanitasi, dan pengangkutan. Penunjuk ini biasanya dinyatakan sebagai bilangan mutlak penduduk atau sebagai peratusan daripada jumlah penduduk, memberikan gambaran tentang corak penempatan dan struktur sosial sesebuah negara.

Data untuk penunjuk ini terutamanya bersumberkan daripada Bahagian Penduduk Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dan Bank Dunia. Proses pengumpulan bergantung pada bancian kebangsaan dan rekod pentadbiran yang disediakan oleh setiap negara. Oleh kerana definisi kebangsaan bagi kawasan bandar berbeza-beza, Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menggunakan teknik pelicinan untuk menyelaraskan angka dan menghasilkan data siri masa yang konsisten. Untuk menangani ketiadaan piawaian sejagat, Suruhanjaya Statistik Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu baru-baru ini mengesahkan metodologi Tahap Pembandaran (DEGURBA). Pendekatan ini menggunakan kepadatan penduduk dan ambang saiz yang digunakan pada grid penduduk untuk mengklasifikasikan wilayah kepada tiga jenis: bandar raya, bandar dan kawasan separa padat, serta kawasan luar bandar. Di sebalik usaha ini, kualiti data boleh terhad dalam persekitaran yang kekurangan sumber di mana kitaran banci tidak teratur atau sempadan pentadbiran kerap dilukis semula, yang berpotensi membawa kepada terkurang kira di penempatan tidak rasmi.

Percanggahan sering berlaku antara Bank Dunia dan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu apabila mereka menggunakan tahun semakan yang berbeza bagi Prospek Pembandaran Dunia. Tambahan pula, angka kerajaan kebangsaan mungkin kelihatan lebih tinggi daripada anggaran antarabangsa jika mereka memasukkan bandar separa bandar yang diklasifikasikan oleh badan antarabangsa sebagai luar bandar.

Peratusan melebihi 50% menunjukkan bahawa majoriti penduduk telah dibandarkan, satu ambang yang telah dilepasi dunia sekitar tahun 2007. Negara dengan bahagian bandar melebihi 80% dianggap sangat bandar, manakala negara di bawah 30% biasanya merupakan ekonomi membangun peringkat awal dengan sektor yang berat kepada pertanian.

Data terkini menunjukkan bahawa lebih 56% daripada populasi global menetap di kawasan bandar, mewakili kira-kira 4.4 bilion orang. Trend ini telah memecut dengan ketara sejak pertengahan abad ke-20, apabila hanya 30% daripada dunia tinggal di bandar. Anggaran semasa menunjukkan jumlah penduduk bandar akan meningkat kepada hampir 70% menjelang 2050, menambah lebih daripada 2 bilion penduduk bandar baharu. Pertumbuhan semakin tertumpu di bandar raya mega—aglomerasi bandar dengan lebih daripada 10 juta penduduk—yang kini terdapat lebih daripada 30 di seluruh dunia. Walaupun kepantasan pembandaran telah stabil di negara maju, ekonomi sedang pesat membangun melihat peralihan pantas apabila orang ramai berhijrah untuk mencari pekerjaan, pendidikan, dan penjagaan kesihatan yang lebih baik. Peralihan ini merupakan pemacu teras pertumbuhan ekonomi global tetapi juga memerlukan pelaburan besar dalam infrastruktur berdaya tahan iklim dan perumahan mampan.

Tahap pembandaran serantau berbeza dengan ketara mengikut pendapatan dan geografi. Amerika Utara dan Amerika Latin adalah antara wilayah yang paling banyak dibandarkan, dengan lebih daripada 80% penduduk mereka tinggal di bandar. Eropah menyusul rapat dengan kira-kira 75% pembandaran. Sebaliknya, Afrika Sub-Sahara dan Asia Selatan kekal sebagai wilayah yang paling kurang dibandarkan, dengan bahagian bandar sering di bawah 40% hingga 50%. Walau bagaimanapun, wilayah ini kini mengalami kadar pertumbuhan bandar terpantas di dunia. Unjuran menunjukkan bahawa hampir 90% daripada peningkatan masa depan dalam populasi bandar global akan berlaku di Afrika dan Asia, terutamanya di negara-negara seperti India, China, dan Nigeria. Di negara berpendapatan tinggi, trend telah beralih ke arah sub-pembandaran dan pertumbuhan bandar bersaiz sederhana, manakala di wilayah berpendapatan rendah, pertumbuhan sering tertumpu di beberapa hab metropolitan utama.