Populasi Wilayah Palestin

Palestin mempunyai anggaran penduduk tahun 2026 kira-kira 5.5 juta orang, berdasarkan unjuran terkini daripada data rasmi 2024. Kedudukan global terbaru meletakkan wilayah tersebut di tempat ke-122 di seluruh dunia, dengan populasi yang dicirikan oleh pertumbuhan tinggi dan pembandaran yang ketara. Dengan anggaran kepadatan penduduk 919.5 orang setiap km² (2,381.5 batu persegi), ia merupakan salah satu wilayah paling sesak di dunia, terutamanya di dalam Semenanjung Gaza. Trend pertumbuhan semasa didorong oleh peningkatan tahunan yang teguh sebanyak 2.36%, mencerminkan profil demografi yang muda dan kadar kelahiran yang tinggi.

Sejarah penduduk Palestin telah dibentuk secara mendalam oleh konflik serantau dan perpindahan yang menyusul. Detik penting berlaku pada Mei 1948, yang dikenali sebagai Nakba, yang mengakibatkan perpindahan beratus-ratus ribu rakyat Palestin, membawa kepada pembentukan populasi pelarian yang besar di Tebing Barat dan Semenanjung Gaza serta di negara-negara jiran. Peristiwa ini secara asasnya mengubah taburan demografi rantau ini, mewujudkan diaspora yang kekal sebagai elemen pusat identiti Palestin. Berikutan peristiwa Jun 1967, perubahan wilayah selanjutnya membawa kepada gelombang baru migrasi dan perpindahan dalaman. Sepanjang dekad berikutnya, populasi di wilayah Palestin menyaksikan pertumbuhan semula jadi yang pesat walaupun menghadapi cabaran sosio-ekonomi yang disebabkan oleh sekatan pergerakan dan had sumber. Perbezaan antara kepadatan penduduk di Tebing Barat dan Semenanjung Gaza menjadi semakin ketara, dengan Gaza muncul sebagai salah satu persekitaran bandar yang paling padat penduduknya di planet ini menjelang awal abad ke-21.

Anggaran semasa menunjukkan bahawa Palestin mengekalkan kadar pertumbuhan penduduk tahunan yang tinggi sebanyak 2.36%. Perkembangan ini terutamanya didorong oleh peningkatan semula jadi dan bukannya migrasi. Data rasmi terkini melaporkan kadar kesuburan sebanyak 3.25 kelahiran bagi setiap wanita, yang meletakkan Palestin di tempat ke-48 secara global untuk kesuburan. Walaupun kadar ini telah menurun secara beransur-ansur daripada paras tertinggi sejarah pada akhir abad ke-20, ia kekal jauh melebihi tahap penggantian, memastikan pengembangan penduduk yang berterusan untuk dekad-dekad akan datang. Unjuran masa depan mencadangkan bahawa populasi akan terus berkembang pada kadar yang stabil, memberikan tekanan yang semakin meningkat terhadap infrastruktur, perumahan, dan perkhidmatan sosial. Kadar kelahiran kasar berada pada 26.5 kelahiran bagi setiap 1,000 orang, manakala kadar kematian kasar adalah rendah pada 5.9 bagi setiap 1,000 orang. Jurang yang luas antara kelahiran dan kematian ini, digabungkan dengan struktur penduduk yang agak muda, menunjukkan bahawa Palestin akan mengalami momentum demografi yang ketara sehingga ke pertengahan abad.

Anggaran kepadatan penduduk tahun 2026 ialah 919.5 orang setiap km² (2,381.5 batu persegi), yang meletakkan Palestin sebagai wilayah ke-12 paling padat penduduknya di peringkat global.

Dengan 87.1% daripada populasi tinggal di kawasan bandar, Palestin sangat berpusat di bandar-bandar, menduduki tempat ke-43 di seluruh dunia untuk peratusan penduduk bandarnya.

Dalam konteks global, Palestin berada di kedudukan ke-122 daripada 215 negara dan wilayah mengikut jumlah penduduk. Dalam kejiranan serantaunya, kedudukan terbaru meletakkannya di tempat ke-37 daripada 49 negara di Asia dan ke-11 daripada 17 di subwilayah Asia Barat. Saiz populasinya setanding dengan jiran seperti Jordan, walaupun jumlah keluasan tanahnya jauh lebih kecil, membawa kepada angka kepadatan yang jauh lebih tinggi. Mengenai kepadatan penduduk, Palestin memegang kedudukan yang jauh lebih menonjol, menduduki tempat ke-12 secara global dan ke-7 di Asia. Kepadatan melampau ini, terutamanya apabila dibandingkan dengan Mesir atau Israel yang bersempadan, menyerlahkan kepekatan penduduk yang sengit dalam kawasan 6,220 km² (2,401.5 batu persegi) di Tebing Barat dan Gaza. Kadar pembandarannya sebanyak 87.1% juga sangat tinggi, menduduki tempat ke-43 di seluruh dunia, yang jauh lebih tinggi daripada purata global dan mencerminkan kekurangan tanah luar bandar yang tersedia untuk pengembangan.