Malta — flaga
🇲🇹
Znaczenie flagi
Flaga Malty składa się z dwóch równych pionowych pasów: białego i czerwonego, z wizerunkiem Krzyża Jerzego w górnym rogu przy drzewcu. Krzyż ten został przyznany całej ludności Malty za ich zbiorową odwagę i heroizm podczas II wojny światowej. Flaga służy jako głęboki symbol odporności narodu oraz jego historycznej walki o wolność i tożsamość.
Kolory i symbole
Biały pas po stronie drzewca reprezentuje pokój i czystość, podczas gdy czerwony pas po stronie swobodnej symbolizuje krew przelaną przez Maltańczyków w obronie wiary i kraju. Kolory te są głęboko zakorzenione w historii Malty i tradycyjnie kojarzone z okresem średniowiecza. Krzyż Jerzego w rogu jest obramowany na czerwono, aby zachować zasady heraldyczne na białym polu.
Przyjęto 1964
Proporcje 2:3
Pobierz
Statystyki kraju
Stolica Valletta
Populacja 574,3 tys.
Region Europa
ISO-2 MT
Historia flagi
Legenda głosi, że kolory czerwony i biały zostały pierwotnie nadane przez hrabiego Rogera z Sycylii w XI wieku, kiedy to rzekomo podarował on Maltańczykom kawałek własnej flagi. Przez wiele lat wyspa używała prostej dwukolorowej flagi, aż do oficjalnego dodania Krzyża Jerzego do projektu w 1943 roku. Po uzyskaniu niepodległości w 1964 roku niebieskie tło, które wcześniej otaczało krzyż, zostało usunięte i zastąpione cienką czerwoną obwódką, tworząc obecny projekt narodowy.
Często zadawane pytania
Malta — obecna flaga została oficjalnie przyjęta: 1964.
Malta — flaga ma oficjalne proporcje 2:3.
Krzyż Jerzego został przyznany mieszkańcom Malty przez króla Jerzego VI w 1942 roku, aby uhonorować ich wyjątkową odwagę podczas ciężkich bombardowań w czasie II wojny światowej.
Oficjalne proporcje flagi narodowej to 2:3, gdzie szerokość jest półtora raza większa od wysokości flagi.
W latach 1943-1964 Krzyż Jerzego był wyświetlany na niebieskim kantonie, ale po uzyskaniu niepodległości zmieniono to na czerwone obramowanie, aby krzyż wyglądał jak naturalna część flagi.
Zgodnie z popularną tradycją, hrabia Roger z Sycylii przekazał czerwone i białe barwy w 1091 roku, choć wielu historyków uważa tę opowieść za późniejszy mit.