Nauru Sipërfaqja Pyjore

Treguesi i sipërfaqes pyjore mat shtrirjen totale të tokës së mbuluar nga pyjet, e përcaktuar nga Organizata e Ushqimit dhe Bujqësisë (FAO) si tokë që shtrihet në më shumë se 0.005 km² me pemë më të larta se 5 m dhe një mbulim kurore prej më shumë se 10%. Ky përkufizim kërkon që toka të mos jetë kryesisht nën përdorim bujqësor ose urban. Ai përfshin si pyjet që rigjenerohen natyrshëm ashtu edhe pyjet e mbjella, si plantacionet e drurit të krijuara për prodhim druri. Megjithatë, ai përjashton specifikisht plantacionet e pemëve frutore, segmentet e palmave të vajit dhe sistemet agro-pyjore ku kulturat rriten nën një kurorë pemësh. Treguesi llogarit zonat që janë përkohësisht pa pemë — për shkak të vjeljes ose shqetësimeve natyrore — me kusht që ato të pritet të rigjenerohen. Ai shërben si një metrikë themelore për vlerësimin e biodiversitetit global, kapacitetit të sekuestrimit të karbonit dhe efikasitetit të politikave të ruajtjes së mjedisit në nivele kombëtare dhe ndërkombëtare.

Mbledhja e të dhënave koordinohet kryesisht nga Organizata e Ushqimit dhe Bujqësisë (FAO) përmes Vlerësimit të Burimeve Pyjore Globale (FRA). Ky proces mbështetet në një kombinim të inventarëve kombëtarë të pyjeve të ofruar nga shtetet anëtare dhe analizës së teledeteksionit. Raportet kombëtare përgatiten nga korrespondentët zyrtarë duke përdorur anketa në terren, megjithëse frekuenca e këtyre përditësimeve ndryshon sipas vendit. Për të siguruar konsistencë globale, FAO përdor imazhe satelitore për të verifikuar shifrat e raportuara dhe për të mbushur boshllëqet e të dhënave. Një kufizim kryesor është variacioni në cilësinë e të dhënave; ndërsa disa kombe ofrojnë përditësime çdo disa vjet, të tjerë mund të mbështeten në anketa të kryera mbi 10 vjet më parë. Përveç kësaj, dallimet midis përkufizimeve të përdorimit të tokës dhe të dhënave të mbulimit të tokës mund të çojnë në vlerësime kontradiktore midis platformave ndërkombëtare të monitorimit, pasi përdorimi i synuar dhe prania fizike e pemëve janë metrika të dallueshme.

Ndërsa FAO mbetet burimi kryesor për të dhënat zyrtare të përdorimit të tokës, Global Forest Watch (GFW) ofron vlerësime vjetore të mbulimit të pemëve bazuar pastërtisht në vëzhgimet satelitore. GFW shpesh raporton shifra më të larta të humbjeve sepse përfshin heqjet e përkohshme si vjelja që FAO i klasifikon si ende pyll nëse toka synohet të rritet përsëri.

Një standard global për ekosistemet tokësore të shëndetshme është rreth 31% e sipërfaqes totale të tokës. Ndryshimi neto vjetor i pyjeve konsiderohet pozitiv nëse fitimet nga pyllëzimi dhe zgjerimi natyror tejkalojnë humbjet nga shpyllëzimi, megjithëse ruajtja e pyjeve primare është prioriteti më i lartë për biodiversitetin.

Vlerësimet aktuale tregojnë se bota ka një sipërfaqe totale pyjore prej rreth 41 milionë km² (16 milionë sq mi), duke mbuluar rreth 31% të sipërfaqes globale të tokës. Ndërsa bota vazhdon të humbasë sipërfaqe pyjore, shkalla e humbjes neto është ngadalësuar ndjeshëm gjatë dekadave të fundit. Të dhënat e fundit tregojnë se humbja neto vjetore ra nga 78,000 km² në vitet 1990 në rreth 47,000 km² në dekadën më të fundit. Ky trend nxitët nga një kombinim i shpyllëzimit të reduktuar në disa kombe tropikale dhe rritjeve të ndjeshme të sipërfaqes pyjore në rajonet e buta përmes zgjerimit natyror dhe iniciativave të mbjelljes në shkallë të gjerë. Pavarësisht kësaj shkalle të ngadalësuar, humbja e pyjeve tropikale primare mbetet një shqetësim kritik, pasi këto ekosisteme janë të pazëvendësueshme për ruajtjen e karbonit dhe biodiversitetin.

Shpërndarja e pyjeve është shumë e pabarabartë, me vetëm pesë vende — Rusinë, Brazilin, Kanadanë, Shtetet e Bashkuara dhe Kinën — që përmbajnë 54% të sipërfaqes totale pyjore të botës. Evropa, duke përfshirë Rusinë, mban pjesën më të madhe rajonale me 25%, ndërsa Amerika e Jugut ka proporcionin më të lartë të mbulimit pyjor në raport me sipërfaqen e saj të tokës me 49%. Gjatë 30 viteve të fundit, trendet rajonale kanë divergjuar ashpër: Afrika dhe Amerika e Jugut kanë përjetuar humbjet më të mëdha neto të sipërfaqes pyjore për shkak të zgjerimit bujqësor dhe prerjeve të drurëve. Anasjelltas, Azia ka parë fitime neto të ndjeshme, kryesisht të nxitura nga programet masive të ripyllëzimit në Kinë. Vendet me të ardhura të larta përgjithësisht tregojnë sipërfaqe pyjore të qëndrueshme ose në rritje, ndërsa rajonet tropikale me të ardhura të ulëta vazhdojnë të përballen me presionet më të larta nga konvertimi i përdorimit të tokës për blegtori dhe prodhim soje.