Laos Orman Alanı

Orman alanı göstergesi, Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) tarafından 5 m'den (16 ft) yüksek ağaçlara ve %10'dan fazla kanopi örtüsüne sahip, 0,005 km²'den (0,0019 mil kare) geniş alanlar olarak tanımlanan, ormanlarla kaplı toplam arazi miktarını ölçer. Bu tanım, arazinin öncelikle tarımsal veya kentsel kullanımda olmamasını gerektirir. Hem doğal olarak yenilenen ormanları hem de odun üretimi için kurulan kereste plantasyonları gibi dikili ormanları içerir. Ancak meyve ağacı plantasyonlarını, yağ palmiyesi segmentlerini ve ağaç kanopisi altında mahsul yetiştirilen tarımsal ormancılık sistemlerini özellikle hariç tutar. Gösterge, hasat veya doğal afetler nedeniyle geçici olarak ağaçsız kalan alanları, yeniden canlanmaları beklendiği sürece hesaba katar. Küresel biyolojik çeşitliliği, karbon tutma kapasitesini ve hem ulusal hem de uluslararası düzeydeki çevre koruma politikalarının etkinliğini değerlendirmek için temel bir metrik görevi görür.

Veri toplama, öncelikle Küresel Orman Kaynakları Değerlendirmesi (FRA) aracılığıyla Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) tarafından koordine edilir. Bu süreç, üye devletler tarafından sağlanan ulusal orman envanterlerinin ve uzaktan algılama analizlerinin bir kombinasyonuna dayanır. Ulusal raporlar, resmi muhabirler tarafından yer tabanlı anketler kullanılarak hazırlanır, ancak bu güncellemelerin sıklığı ülkeye göre değişir. Küresel tutarlılığı sağlamak için FAO, bildirilen rakamları doğrulamak ve veri boşluklarını doldurmak için uydu görüntülerini kullanır. Önemli bir sınırlama, veri kalitesindeki farklılıktır; bazı uluslar birkaç yılda bir güncelleme sağlarken, diğerleri 10 yıldan fazla bir süre önce yapılmış anketlere dayanabilir. Ek olarak, arazi kullanımı tanımları ile arazi örtüsü verileri arasındaki farklar, kullanım amacı ve fiziksel ağaç varlığı farklı metrikler olduğundan, uluslararası izleme platformları arasında çelişkili tahminlere yol açabilir.

FAO resmi arazi kullanımı verileri için birincil kaynak olmaya devam ederken, Global Forest Watch (GFW) tamamen uydu gözlemlerine dayalı yıllık ağaç örtüsü tahminleri sunar. GFW, FAO'nun arazinin yeniden büyümesi amaçlanıyorsa hala orman olarak sınıflandırdığı hasat gibi geçici kayıpları da dahil ettiği için genellikle daha yüksek kayıp rakamları bildirir.

Sağlıklı karasal ekosistemler için küresel bir ölçüt, toplam kara alanının yaklaşık %31'idir. Ağaçlandırma ve doğal genişlemeden kaynaklanan kazanımlar ormansızlaşmadan kaynaklanan kayıpları aşarsa yıllık net orman değişimi pozitif kabul edilir, ancak birincil ormanların korunması biyolojik çeşitlilik için en yüksek önceliktir.

Güncel tahminler, dünyanın toplam orman alanının yaklaşık 41 milyon km² (16 milyon mil kare) olduğunu ve küresel kara alanının yaklaşık %31'ini kapladığını göstermektedir. Dünya orman alanı kaybetmeye devam etse de, net kayıp oranı son birkaç on yılda önemli ölçüde yavaşlamıştır. Son veriler, yıllık net kaybın 1990'larda 78.000 km²'den (30.116 mil kare) en son on yılda yaklaşık 47.000 km²'ye (18.147 mil kare) düştüğünü göstermektedir. Bu eğilim, belirli tropikal uluslarda azalan ormansızlaşma ile ılıman bölgelerde hem doğal genişleme hem de büyük ölçekli ağaçlandırma girişimleri yoluyla orman alanındaki önemli artışların bir kombinasyonu tarafından yönlendirilmektedir. Bu yavaşlayan hıza rağmen, birincil tropikal ormanların kaybı, bu ekosistemlerin karbon depolama ve biyolojik çeşitlilik için yeri doldurulamaz olması nedeniyle kritik bir endişe kaynağı olmaya devam etmektedir.

Orman dağılımı oldukça dengesizdir; sadece beş ülke —Rusya, Brezilya, Kanada, Amerika Birleşik Devletleri ve Çin— dünyadaki toplam orman alanının %54'üne sahiptir. Rusya dahil Avrupa, %25 ile en büyük bölgesel paya sahipken, Güney Amerika %49 ile kara alanına oranla en yüksek orman örtüsü oranına sahiptir. Son 30 yılda bölgesel eğilimler keskin bir şekilde farklılaşmıştır: Afrika ve Güney Amerika, tarımsal genişleme ve tomrukçuluk nedeniyle en büyük net orman alanı kayıplarını yaşamıştır. Aksine Asya, büyük ölçüde Çin'deki devasa ağaçlandırma programlarının etkisiyle önemli net kazanımlar görmüştür. Yüksek gelirli ülkeler genellikle istikrarlı veya artan orman alanları sergilerken, düşük gelirli tropikal bölgeler sığır yetiştiriciliği ve soya üretimi için arazi dönüşümü nedeniyle en yüksek baskılarla karşılaşmaya devam etmektedir.