Rwanda Mga Fixed Broadband Subscription

Ang mga broadband subscription ay sumusukat sa bilang ng mga aktibo at mabilis na koneksyon sa pampublikong internet. Ayon sa karaniwang depinisyon na itinatag ng International Telecommunication Union (ITU), ang isang koneksyon ay dapat magbigay ng minimum na download speed na 256 kbit/s upang mauri bilang broadband. Ang indicator na ito ay sumasaklaw sa iba't ibang teknolohiya kabilang ang Digital Subscriber Line (DSL), cable modem, Fiber-to-the-Home (FTTH), satellite broadband, at terrestrial fixed wireless access (FWA). Nagsisilbi itong kritikal na sukatan para sa pagtatasa ng digital na imprastraktura ng isang bansa at ang kahandaan ng populasyon nito na lumahok sa pandaigdigang digital na ekonomiya. Ang sukatan ay karaniwang iniuulat bilang kabuuang bilang o bilang penetration rate bawat 100 naninirahan. Habang ang mga historikal na depinisyon ay madalas na nakatuon sa mga wired na koneksyon, ang modernong pag-uulat ay madalas na nagtatangi sa pagitan ng fixed broadband at aktibong mobile broadband subscription upang magbigay ng komprehensibong pananaw sa koneksyon. Kasama sa mga subscription ang parehong residential accounts at ang mga ginagamit ng mga negosyo o organisasyon ng gobyerno, na sumasalamin sa kabuuang kapasidad ng pambansang telecommunications network.

Ang data sa mga broadband subscription ay pangunahing kinokolekta ng International Telecommunication Union (ITU) sa pamamagitan ng mga taunang questionnaire na ipinamamahagi sa mga pambansang regulatory authority at mga ministeryo ng telekomunikasyon. Ang mga pambansang katawan na ito ay nag-iipon ng mga pigura na ibinigay ng mga Internet Service Provider (ISP) na nagpapatakbo sa loob ng kanilang mga hurisdiksyon. Sa ilang mga kaso, ang data ay dinadagdagan ng mga pambansang survey sa sambahayan at mga pagtatantya ng World Bank. Ang isang makabuluhang limitasyon ay ang pagkakaiba-iba sa kung paano tinutukoy ng mga bansa ang 'high speed,' dahil maraming maunlad na bansa ang nagtaas ng kanilang mga internal threshold sa 25 Mbit/s o 100 Mbit/s, habang ang mga pandaigdigang dataset ay gumagamit pa rin ng 256 kbit/s baseline. Bukod dito, ang mga istatistika ay sumasalamin sa bilang ng mga kontrata sa halip na ang bilang ng mga indibidwal na gumagamit; sa maraming rehiyon, ang isang subscription sa sambahayan ay maaaring magbigay ng internet access para sa lima o higit pang mga tao. Para sa mga bansang may mga puwang sa pag-uulat, ang kamakailang data ay madalas na nabubuo gamit ang mga model-based na pagtatantya at linear na extrapolation.

Habang ang ITU ang pangunahing pandaigdigang awtoridad, ang OECD ay nagbibigay ng mas detalyadong data para sa mga miyembrong bansa nito, na madalas na nagsasama ng mga detalye sa mga data cap at gastos sa hardware. Maaaring magkaroon ng mga pagkakaiba sa pagitan ng World Bank at mga pambansang ahensya dahil sa magkakaibang siklo ng pag-uulat o ang pagsasama ng 'libreng' pampublikong Wi-Fi hotspot sa ilang pambansang bilang.

Ang fixed broadband penetration rate na lumalampas sa 30 bawat 100 naninirahan ay karaniwang itinuturing na mataas, tipikal ng mga advanced na ekonomiya. Sa mga papaunlad na bansa, ang isang pagbabago kung saan ang mobile broadband penetration ay lubos na lumalampas sa fixed broadband ay nagpapahiwatig ng isang mobile-first na diskarte sa imprastraktura.

Ang kamakailang data ay nagpapahiwatig ng isang matatag na paglawak sa pandaigdigang koneksyon, kung saan ang mga fixed broadband subscription ay lumalago sa average na taunang rate na 5.9 porsyento sa nakalipas na limang taon. Ang kabuuang fixed subscriptions ay lumampas na sa 1.5 bilyon, na pangunahing hinihimok ng isang malawakang teknolohikal na transisyon. Ang mga legacy na teknolohiya tulad ng copper-based na DSL ay bumababa ng humigit-kumulang 12.1 porsyento taun-taon habang ang mga gumagamit ay lumilipat sa mas mabilis na mga alternatibo. Ang Fiber-to-the-home na ngayon ang nangingibabaw sa merkado, na bumubuo sa humigit-kumulang 72.68 porsyento ng lahat ng fixed connections sa buong mundo. Kasabay nito, ang pag-usbong ng teknolohiyang 5G ay nagpasigla sa pagsabog ng Fixed Wireless Access (FWA), na inaasahang bubuo ng higit sa 35 porsyento ng mga bagong koneksyon sa mga darating na taon. Ang satellite broadband ay nakakaranas din ng makabuluhang paglago, na tumataas ng higit sa 41 porsyento taun-taon, habang ang mga low-earth orbit constellation ay nagbibigay ng mga bagong opsyon para sa mga malalayong lugar at mga lugar na kulang sa serbisyo. Sa kabila ng pag-unlad na ito, ang 'broadband divide' ay nananatiling isang hamon, dahil ang bilis at kalidad ng mga koneksyon ay malaki ang pagkakaiba sa pagitan ng mga populasyon sa lungsod at sa probinsya.

Ang mga pagkakaiba sa rehiyon sa pag-adopt ng broadband ay kapansin-pansin at sumasalamin sa mas malawak na mga pagkakaiba sa ekonomiya. Ang mga high-income na bansa ay may average na humigit-kumulang 38 fixed subscriptions bawat 100 katao, samantalang ang mga low-income na bansa ay madalas na nakakakita ng penetration rates na malapit sa zero. Ang rehiyon ng Asia-Pacific ang kasalukuyang may pinakamalaking market share, na pinamumunuan ng mabilis na pag-deploy ng imprastraktura sa China at India. Sa Europe, ang mga bansa tulad ng Spain ay naging mga lider sa pag-decommission ng mga legacy copper network pabor sa kabuuang fiber coverage. Sa kabilang banda, sa maraming bahagi ng Africa at South Asia, ang mobile broadband ay nagsisilbing pangunahin at madalas na tanging paraan ng internet access; ang mobile penetration sa Commonwealth of Independent States (CIS) ay umabot na sa humigit-kumulang 147 bawat 100 katao. Ang rehiyonal na pag-asa na ito sa mobile data ay madalas na dahil sa mataas na gastos ng paglalatag ng mga pisikal na cable sa malalawak o hindi pa gaanong maunlad na lupain, na ginagawang ang mga wireless na solusyon ang pinaka-praktikal na landas patungo sa unibersal na koneksyon.