Rwanda Antas ng Sadyang Pagpatay

Ang homicide rate ay isang kritikal na indicator na ginagamit upang masuri ang antas ng nakamamatay na karahasan sa loob ng isang lipunan. Ito ay tinukoy bilang ang bilang ng mga intentional homicide bawat 100,000 tao. Ayon sa International Classification of Crime for Statistical Purposes, ang isang intentional homicide ay nangangailangan ng tatlong partikular na elemento: ang pagpatay sa isang tao ng ibang tao, ang intensyon ng salarin na magdulot ng kamatayan o malubhang pinsala, at ang pagiging labag sa batas ng gawa. Ang istatistikal na sukat na ito ay hindi kasama ang mga kamatayan na direktang nagreresulta mula sa armadong tunggalian, mga legal na interbensyon ng mga ahente ng estado sa pagtupad ng tungkulin, o mga kamatayang dulot ng kapabayaan o kawalang-ingat, tulad ng karamihan sa mga aksidente sa trapiko. Sa pamamagitan ng pag-standardize sa bilang ng mga kamatayan kaugnay sa laki ng populasyon, ang indicator ay nagbibigay-daan para sa makabuluhang paghahambing sa pagitan ng mga bansa na may napaka-ibang populasyon. Nagsisilbi itong pangunahing sukatan para sa Sustainable Development Goal 16, na naglalayong makabuluhang bawasan ang lahat ng anyo ng karahasan at kaugnay na mga rate ng kamatayan sa buong mundo. Dahil ang homicide ang pinaka-maasahang naiuulat sa lahat ng marahas na krimen, madalas itong nagsisilbing proxy para sa pangkalahatang seguridad at kaligtasan ng isang bansa.

Ang data para sa indicator na ito ay pangunahing kinokolekta sa pamamagitan ng dalawang magkaibang sistema: criminal justice at public health records. Ang data ng criminal justice ay kinukuha mula sa mga law enforcement agency na nagtatala at nag-iimbestiga ng mga kaganapan ng krimen, habang ang data ng public health ay nagmumula sa mga awtoridad sa medisina na nagpapatunay ng mga sanhi ng kamatayan sa pamamagitan ng civil registration at vital statistics. Ang United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) ang nangungunang ahensya para sa pandaigdigang koleksyon, pangunahing ginagamit ang taunang United Nations Survey of Crime Trends and Operations of Criminal Justice Systems (UN-CTS). Habang ang homicide ay karaniwang mas mahusay na naitala kaysa sa ibang mga krimen, may mga limitasyon. Sa mga bansang may mahinang rule of law o limitadong kapasidad sa administrasyon, karaniwan ang kulang na pag-uulat. Bukod dito, ang mga pagkakaiba sa mga legal na kahulugan, tulad ng pagsasama o pagbubukod ng infanticide o mga kamatayan mula sa mga gawaing terorista, ay maaaring makaapekto sa paghahambing. Upang matugunan ang mga puwang na ito, ang mga pandaigdigang organisasyon ay madalas na gumagamit ng mga istatistikal na modelo upang tantyahin ang mga figure para sa mga rehiyon na may hindi kumpletong data.

Ang mga pagkakaiba ay madalas na lumilitaw sa pagitan ng mga figure ng UNODC at World Health Organization dahil ang una ay lubos na umaasa sa mga rekord ng pulisya habang ang huli ay gumagamit ng mga health registry. Ang data ng pulisya ay maaaring magsama ng mga attempted homicide o mag-alis ng mga kaso na kinakategorya ng mga opisyal ng kalusugan bilang mga kamatayan mula sa assault, na humahantong sa mga pagkakaiba sa iniulat na magnitude.

Ang rate na mas mababa sa 5 bawat 100,000 ay karaniwang itinuturing na mababa, habang ang mga rate na lumalampas sa 20 bawat 100,000 ay nagpapahiwatig ng malubhang antas ng karahasan. Ang mga kamakailang pagtatantya ay naglalagay sa pandaigdigang median sa paligid ng 5.8 bawat 100,000, at ang mga rate na higit sa 10 bawat 100,000 ay madalas na nauugnay sa mga sistematikong isyu tulad ng organisadong krimen o kawalan ng katatagan ng sibil.

Ang pandaigdigang data ay nagpapahiwatig na ang worldwide homicide rate ay nakakita ng pangkalahatang pagbaba mula noong unang bahagi ng dekada 1990, bagaman ang pababang trend na ito ay naging flat sa mga kamakailang taon. Ang mga kamakailang pagtatantya ay nagpapakita ng pandaigdigang average na humigit-kumulang 5.8 kamatayan bawat 100,000 populasyon. Gayunpaman, ang mga figure na ito ay nagtatago ng makabuluhang volatility. Habang ang ilang rehiyon ay nakaranas ng matatag na pagpapabuti sa kaligtasan ng publiko, ang iba ay naharap sa mga pagtaas ng karahasan na nauugnay sa organisadong krimen, aktibidad ng gang, at kawalan ng katatagan sa politika. Ang paglaganap ng mga baril ay nananatiling isang pangunahing driver ng mga nakamamatay na kinalabasan, na bumubuo sa humigit-kumulang 50% ng lahat ng homicide sa buong mundo. Ang gender dynamics ay gumaganap din ng malaking papel, dahil humigit-kumulang 80% ng mga biktima ng homicide ay lalaki, bagaman ang mga kababaihan ay nahaharap sa hindi katimbang na mataas na panganib ng homicide na ginawa ng mga intimate partner o miyembro ng pamilya. Ang mga kamakailang pag-aaral ay nagbibigay-diin din sa epekto ng mga socio-economic shock, na maaaring humantong sa pansamantalang pagtaas ng krimen. Sa kabila ng mga hamong ito, ang pangmatagalang makasaysayang data ay nagmumungkahi na ang karamihan ng mga bansa ay mas ligtas ngayon kaysa noong nakalipas na ilang dekada, na sumasalamin sa mga pagpapabuti sa pamamahala at pagpupulis.

Ang mga pagkakaiba sa rehiyon sa mga homicide rate ay malaki, na sumasalamin sa iba't ibang socio-economic at political landscape. Ang Americas ang kasalukuyang nagtatala ng pinakamataas na homicide rate sa buong mundo, na may kamakailang data na nagpapakita ng mga antas na kasing taas ng 15 hanggang 20 bawat 100,000, na higit sa lahat ay hinihimok ng organisadong krimen at karahasang may kaugnayan sa droga sa Latin America at Caribbean. Sa kabaligtaran, ang Europe at ang Western Pacific region ang nag-uulat ng pinakamababang rate, na madalas ay mas mababa sa 1 bawat 100,000. Ang Africa ay nagpapakita ng malawak na hanay ng mga rate, na may ilang sub-rehiyon na nahaharap sa mataas na antas ng karahasan dahil sa tunggalian at mabilis na urbanisasyon, habang ang iba ay nananatiling medyo matatag. Ang mga bansang may mas mataas na kita ay karaniwang nagpapanatili ng mas mababa at mas matatag na homicide rate kumpara sa mga bansang may mababa at katamtamang kita. Sa loob ng mga bansa, ang karahasan ay madalas na nakatuon sa mga partikular na urban area o marginalized na komunidad, na nagbibigay-diin sa link sa pagitan ng hindi pagkakapantay-pantay sa ekonomiya at nakamamatay na krimen.