Densidad ng Populasyon

Ang population density ay isang demograpikong sukat na kumakatawan sa average na bilang ng mga indibidwal na naninirahan sa loob ng isang partikular na yunit ng lawak. Ang sukatan ay karaniwang ipinapahayag bilang mga tao bawat 1 km² (0.39 sq mi) at kinakalkula sa pamamagitan ng paghahati ng kabuuang populasyon sa kabuuang land area. Tinutulungan nito ang mga mananaliksik na maunawaan kung paano nakakalat ang mga panirahan ng tao sa buong mundo.

Ayon sa pinakabagong available na data na sumasaklaw sa 215 bansa at teritoryo, ang Macau ang may pinakamataas na population density. Ipinapakita ng mga kamakailang pagtatantya ang humigit-kumulang 20,570 katao bawat 1 km² (0.39 sq mi). Ang napakataas na pigurang ito ay bunsod ng maliit na land area nito at matinding urbanisasyon, na ginagawa itong pinaka-mataong teritoryo sa mga sinusubaybayan ng mga pangunahing internasyonal na organisasyon.

Ang Greenland ang kasalukuyang may hawak ng rekord para sa pinakamababang population density sa 215 na sinusubaybayang rehiyon, na may humigit-kumulang 0.14 katao bawat 1 km² (0.39 sq mi). Dahil ang malalaking bahagi ng teritoryo ay nababalutan ng yelo at hindi matitirhan, ang residenteng populasyon ay lubhang madalang kumpara sa kabuuang land area sa buong isla.

Ang population density ay kinakalkula sa pamamagitan ng pagkuha ng kabuuang midyear population ng isang partikular na bansa at paghahati nito sa kabuuang land area nito. Hindi kasama sa land area ang mga anyong tubig sa loob ng bansa tulad ng mga lawa at ilog. Ang karaniwang yunit para sa paghahambing ay ang bilang ng mga tao bawat 1 km² (0.39 sq mi), na nagbibigay ng pare-parehong sukat para sa pandaigdigang demograpikong pagsusuri.