Ruanda Yoksulluk Oranı ($2.15/gün)

Yoksulluk oranı, yoksulluk sınırı olarak bilinen belirli bir parasal eşiğin altında yaşayan nüfusun yüzdesini ölçer. Aşırı yoksulluk için en son uluslararası standart, 2021 satın alma gücü paritesi (SGP) fiyatlarına göre kişi başına günlük 3,00 dolardır. Bu gösterge, Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları gibi küresel kalkınma hedeflerine yönelik ilerlemeyi takip etmek için temeldir. Bireylerin veya hanehalklarının gıda, giyim ve barınma dahil olmak üzere temel bir mal sepetini karşılama yetersizliğini yansıtır. Yaşam maliyeti uluslar arasında önemli ölçüde değiştiği için araştırmacılar, eşiğin her ülkede aynı gerçek satın alma gücünü temsil etmesini sağlamak için SGP döviz kurlarını kullanırlar. Aşırı yoksulluğun ötesinde, orta gelirli ve yüksek gelirli ekonomilerdeki standartları yansıtmak için genellikle daha yüksek sınırlar uygulanır. Örneğin, son veriler alt-orta gelirli ülkeler için 4,20 dolar ve üst-orta gelirli ülkeler için 8,30 dolar eşiklerini göstermektedir. Bu kıyaslamalar, farklı ulusal kalkınma seviyelerindeki ekonomik kırılganlığın daha nüanslı bir şekilde anlaşılmasını sağlar.

Küresel yoksulluk oranlarına ilişkin veriler temel olarak ulusal istatistik ofisleri tarafından yürütülen hanehalkı anketlerinden gelmektedir. Dünya Bankası bu bilgileri, şu anda 170'den fazla ekonomiden gelen verileri içeren Yoksulluk ve Eşitsizlik Platformu (PIP) aracılığıyla uyumlu hale getirir. Anketler tipik olarak ya toplam hanehalkı gelirini ya da toplam harcamayı (tüketim) ölçer; tüketim, uzun vadeli refahı daha doğru yansıttığı için gelişmekte olan ülkelerde genellikle tercih edilir. Bu rakamları uluslararası düzeyde karşılaştırmak için mevcut en son veriler 2021 satın alma gücü paritesi (SGP) döviz kurlarını kullanır. Bu oranlar, farklı ülkelerdeki tipik bir mal sepetindeki fiyat farklılıklarını ayarlar. Ancak kısıtlamalar devam etmektedir; anketler birçok düşük gelirli veya kırılgan devlette seyrek olarak yapılmaktadır ve bu da ulusal hesap büyüme oranlarına dayalı mevcut rakamları tahmin etmek için istatistiksel "nowcasting" (şimdi-tahmin) kullanımını gerektirmektedir. Ek olarak, hanehalkı düzeyinde ölçüm yapmak, bireysel aile üyeleri arasındaki kaynak dağılımındaki eşitsizlikleri maskeleyebilir.

Dünya Bankası uluslararası parasal yoksulluk için birincil kıyaslamaları sağlarken, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) Çok Boyutlu Yoksulluk Endeksi'ne (MPI) odaklanır. Her ikisi de küresel ilerlemeyi takip etse de, MPI rakamları genellikle daha yüksektir çünkü okula devam ve temiz suya erişim gibi parasal olmayan faktörleri de içerir.

%3 veya daha düşük bir yoksulluk oranı genellikle aşırı yoksulluğun ortadan kaldırılması için eşik olarak kabul edilir. Çoğu yüksek gelirli ülke %10'un altındaki göreceli yoksulluk oranlarını hedeflerken, bir bölgedeki %20'nin üzerindeki herhangi bir değer tipik olarak önemli politika müdahalesini tetikler. %5'in üzerindeki bir Yoksulluk Açığı Endeksi, yoksulların eşiğin önemli ölçüde altında kaldığını gösterir.

Tarihsel olarak, küresel aşırı yoksulluk, büyük ölçüde Doğu Asya ve Güney Asya'daki hızlı ekonomik büyümenin etkisiyle 1990'ların başındaki yaklaşık %38'den 2010'ların sonlarında %9'un altına düşerek dramatik bir gerileme gösterdi. Ancak mevcut tahminler, bu ilerlemenin son yıllarda durakladığını ve hatta hafifçe tersine döndüğünü göstermektedir. Küresel sağlık krizleri, artan gıda ve enerji enflasyonu ve artan çatışma sıklığının neden olduğu aksilikler, milyonlarca insanı yeniden ekonomik kırılganlığa itti. Son raporlar, dünya nüfusunun yaklaşık %8.5'inin veya yaklaşık 700 milyon insanın günlük 3,00 dolarlık aşırı yoksulluk sınırının altında yaşadığını göstermektedir. Dünya daha önce yoksulluğu yarıya indirme hedefine planlanandan önce ulaşmış olsa da, mevcut gidişat kapsayıcı büyümede önemli bir hızlanma olmadan 2030 yılına kadar aşırı yoksulluğu sona erdirme hedefine ulaşılmasının pek olası olmadığını göstermektedir. Ayrıca, aşırı yoksulluk azalmış olsa da, günlük 8,30 dolar gibi daha yüksek eşiklerin altında yaşayan insan sayısı yüksek kalmaya devam etmiş ve orta gelirli ülkelerdeki nüfus artışı nedeniyle son 3 on yılda daha az iyileşme göstermiştir.

Yoksulluktaki bölgesel eşitsizlikler keskinliğini korumaktadır. Sahra Altı Afrika şu anda küresel yoksulların en büyük payına sahiptir ve aşırı yoksulluk içindekilerin yaklaşık %67'si bu bölgede ikamet etmektedir. Bu bölgedeki birçok ülke yüksek nüfus artışı ve kalıcı kırılganlıkla mücadele etmekte, bu da yoksulluğun azaltılmasını zorlaştırmaktadır. Buna karşılık, Doğu Asya ve Pasifik, temel olarak Çin'in ekonomik dönüşümü sayesinde 1990'lardan bu yana en önemli azalmaları elde etmiştir. Güney Asya da önemli bir ilerleme kaydetmiştir, ancak hala yoksulluk sınırına yakın yaşayan çok sayıda bireyi barındırmaktadır. Son veriler, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'nın, aşırı yoksulluk oranının son birkaç yılda tutarlı bir şekilde arttığı tek bölge olduğunu göstermektedir; bu eğilim büyük ölçüde kırılgan devletlerdeki iç karışıklıklara ve ekonomik istikrarsızlığa bağlanmaktadır. Yüksek gelirli bölgelerde odak noktası göreceli yoksulluk ve sosyal güvenlik ağları olmaya devam etmektedir.