Ano ang Populasyon?

Ang populasyon ay isang pundasyong istatistikang indicator na bumibilang sa kabuuang bilang ng mga tao na naninirahan sa isang tinukoy na heograpikal na lugar, tulad ng isang bansa, teritoryo, o lungsod, sa isang partikular na punto ng panahon. Sa konteksto ng pandaigdigang istatistika at pag-uulat ng World Bank, ang pigurang ito ay karaniwang tumutukoy sa mid-year estimate ng lahat ng residente, anuman ang kanilang legal na katayuan o pagkamamamayan. Ang pagsasamang ito ay kritikal dahil ang bawat taong naninirahan sa loob ng isang hangganan ay kumokonsumo ng mga mapagkukunan, gumagamit ng imprastraktura, at nag-aambag sa lokal na ekonomiya, sila man ay pormal na mamamayan, permanenteng residente, o pangmatagalang migrante. Ang indicator ay nagsisilbing pangunahing denominator para sa halos lahat ng iba pang socio-economic na sukatan. Halimbawa, ang pagkalkula ng gross domestic product per capita o ang pagtukoy sa availability ng mga kama sa ospital bawat libong tao ay nangangailangan ng tumpak na bilang ng kabuuang populasyon. Ang populasyon ay hindi isang static na pigura; ito ay isang dinamikong halaga na naiimpluwensyahan ng tatlong pangunahing demograpikong bahagi: mga kapanganakan, mga kamatayan, at net migration. Ang populasyon ng isang bansa ay tumataas kapag ang bilang ng mga kapanganakan at papasok na migrante ay lumampas sa bilang ng mga kamatayan at papalabas na emigrante. Ang mga ahensya ng istatistika ay madalas na nag-iiba sa pagitan ng de facto at de jure na mga populasyon. Ang de facto na populasyon ay kinabibilangan ng lahat ng taong pisikal na naroroon sa lugar sa oras ng isang census, habang ang de jure na populasyon ay kinabibilangan ng lahat ng tao na karaniwang naninirahan sa lugar, kahit na sila ay pansamantalang wala. Ang mga data set ng World Bank ay karaniwang naglalayong sumalamin sa residenteng populasyon upang maibigay ang pinakatumpak na larawan ng demand sa serbisyo at kapasidad ng ekonomiya. Bilang isang sukatan, ibinibigay nito ang sukat kung saan sinusukat ang lahat ng pag-unlad ng tao. Kung walang tumpak na bilang ng populasyon, magiging imposible para sa mga internasyonal na organisasyon na subaybayan ang progreso patungo sa mga pandaigdigang layunin, suriin ang pagiging epektibo ng mga interbensyon sa pampublikong kalusugan, o maunawaan ang nagbabagong tanawin ng pandaigdigang urbanisasyon. Ito ang panimulang punto para sa anumang makabuluhang pagsusuri ng potensyal ng isang lipunan at ng mga hamon nito.

Pangunahing kinukuha ng World Bank ang mga pigura ng populasyon nito mula sa United Nations Population Division, na gumagawa ng World Population Prospects. Ang dataset na ito ay binuo gamit ang kumbinasyon ng pambansang data ng census, civil registration at vital statistics systems, at mga kinatawan na household survey. Karamihan sa mga bansa ay sumusubok na magsagawa ng isang buong census ng populasyon bawat sampung taon, na nagsisilbing benchmark para sa lahat ng pansamantalang pagtatantya. Sa mga taon sa pagitan ng mga census, ang mga istatistiko ay gumagamit ng cohort-component method upang tantyahin ang mga pagbabago. Kabilang dito ang pagkuha sa huling kilalang bilang ng census at pagdaragdag ng mga kapanganakan, pagbabawas ng mga kamatayan, at pagsasaayos para sa net migration batay sa mga administratibong rekord. Kapag ang pambansang data ay hindi kumpleto o hindi maaasahan, ang mga internasyonal na eksperto ay naglalapat ng mga matematikal na modelo at demographic interpolation upang punan ang mga gaps. Tinitiyak nito ang isang pare-parehong time series na nagpapahintulot sa mga paghahambing sa pagitan ng mga bansa. Ang pag-uulat ay karaniwang sumusunod sa isang standardized na format upang matiyak na ang mga pigura para sa isang partikular na taon ay kumakatawan sa populasyon noong Hulyo 1, na nagbibigay ng isang pare-parehong mid-year snapshot na nagpapaliit sa mga pana-panahong pagbabago sa migrasyon o mga pattern ng kapanganakan.

Ang data ng populasyon ay ang pundasyon ng paggawa ng patakaran na batay sa ebidensya at pagpaplano ng ekonomiya. Para sa mga pamahalaan, ang laki at rate ng paglago ng populasyon ang nagtatakda ng kinakailangang sukat ng pampublikong pamumuhunan. Ang isang mabilis na lumalagong populasyon ay nagpapahiwatig ng agarang pangangailangan para sa pinalawak na mga pasilidad na pang-edukasyon, mga serbisyong pangkalusugan, at mga pagpapaunlad ng pabahay. Sa kabilang banda, ang isang lumiliit o tumatandang populasyon ay nagpapakita ng iba't ibang hamon, tulad ng bumababang workforce at tumataas na presyon sa mga sistema ng pensiyon. Sa pamamagitan ng pagsusuri sa mga trend ng populasyon, ang mga gumagawa ng patakaran ay maaaring asahan ang mga pangangailangan sa hinaharap at maglaan ng mga badyet nang mas epektibo upang matiyak ang panlipunang katatagan at katatagan ng ekonomiya. Sa aspeto ng ekonomiya, ang populasyon ay kumakatawan sa parehong suplay ng lakas paggawa at ang laki ng lokal na merkado. Ang isang malaking populasyon ay maaaring mag-alok ng isang makabuluhang demographic dividend kung ang working-age group ay malaki at may maayos na trabaho, na nagtutulak sa produksyon at pagkonsumo. Gayunpaman, kung ang paglago ng populasyon ay hihigit sa paglago ng ekonomiya, maaari itong humantong sa pagtaas ng kahirapan at kawalan ng trabaho. Higit pa rito, ang mga pigura ng populasyon ay mahalaga para sa internasyonal na diplomasya at tulong. Iniipluwensyahan ng mga ito ang pamamahagi ng makataong tulong, ang bigat ng mga boto sa mga internasyonal na forum, at ang pagiging karapat-dapat ng mga bansa para sa mga partikular na development grant. Ang pag-unawa sa populasyon ay hindi lamang tungkol sa pagbibilang ng mga tao, kundi tungkol sa pag-unawa sa sukat ng tao sa bawat hamon sa ekonomiya at lipunan.

Upang makakuha ng mas malalim na pag-unawa sa mga trend ng demograpiko, ang mga kabuuan ng populasyon ay madalas na sinusuri kasama ang mga kaugnay na konsepto tulad ng population density, na sumusukat sa bilang ng mga tao bawat kilometro kuwadrado ng lawak ng lupa. Nakakatulong ito na pag-ibahin ang malalaki at madalang ang populasyon na mga bansa sa maliliit at mataas ang urbanisasyon. Ang isa pang kritikal na konsepto ay ang population growth rate, na nagpapahayag ng taunang porsyento ng pagbabago sa kabuuang bilang ng mga residente. Ang istruktura ng demograpiko, na madalas na nakikita sa pamamagitan ng mga population pyramid, ay naghahati-hati sa kabuuang bilang ayon sa edad at kasarian, na nagbibigay ng mga insight sa dependency ratio na siyang balanse sa pagitan ng working-age na populasyon at ng mga karaniwang retirado na o masyadong bata pa para magtrabaho. Ang iba pang mahahalagang sukatan ay kinabibilangan ng total fertility rate, na nagtatantya sa average na bilang ng mga anak na ipinanganak ng isang babae, at life expectancy at birth, na sumasalamin sa pangkalahatang kondisyon ng kalusugan at mortalidad ng populasyon.