Populasyon ng China

Ang kasalukuyang populasyon ng China ay tinatayang nasa 1,405,509,269 para sa taong 2026, na nagpapakita ng panahon ng banayad na pagbaba mula sa opisyal na pigura noong 2024 na 1,408,975,000. Ang bansa ay kasalukuyang may pandaigdigang ranggo na 2 sa 215, matapos malampasan kamakailan ng India bilang pinakamataong bansa sa mundo. Ang kamakailang data ay nagpapahiwatig ng taunang growth rate na -0.12%, na may tinatayang densidad ng populasyon sa 2026 na 149.7 katao bawat km² (387.7 bawat sq mi). Humigit-kumulang 65.9% ng populasyon ang naninirahan sa mga urban na lugar, na sumasalamin sa mga dekada ng mabilis na industriyalisasyon at panloob na migrasyon.

Ang kasaysayan ng demograpiko ng China ay tinutukoy ng napakalaking sukat nito at mga interbensyong pinamunuan ng estado na naglalayong pamahalaan ang mabilis na paglago. Sa loob ng mga dekada, ang populasyon ay lumawak nang malaki kasunod ng kalagitnaan ng ika-20 siglo, na humantong sa pagpapatupad ng one-child policy noong huling bahagi ng dekada 1970 upang pigilan ang kakulangan sa mapagkukunan. Ang patakarang ito ay matagumpay na nagpabagal sa paglago ngunit lumikha ng pangmatagalang epekto sa istruktura ng edad at balanse ng kasarian ng bansa, na nag-iwan ng pamana na sinusubukan na ngayong tugunan ng mga kasalukuyang pagbabago sa patakaran. Noong huling bahagi ng ika-20 siglo at hanggang sa simula ng ika-21, naranasan ng bansa ang madalas na binabanggit bilang pinakamalaking panloob na migrasyon sa kasaysayan ng tao. Daan-daang milyong tao ang lumipat mula sa mga rural na lalawigang pang-agrikultura patungo sa mga umuusbong na lungsod sa baybayin tulad ng Shanghai at Shenzhen. Ang migrasyong ito ang nagtulak sa transisyon ng bansa tungo sa pagiging isang pandaigdigang sentro ng pagmamanupaktura at malaki ang binago sa tanawin ng urban-rural, na humantong sa kasalukuyang mataas na antas ng urbanisasyon.

Ang bansa ay lumipat na sa isang yugto ng pagliit ng populasyon, na may kasalukuyang taunang growth rate na -0.12%. Ang pagbabagong ito ay pangunahing itinutulak ng record-low na fertility rate na 1.01 na panganganak bawat babae, na mas mababa sa replacement level na 2.1 na kinakailangan upang mapanatili ang isang matatag na laki ng populasyon. Sa kabila ng transisyon mula sa one-child policy patungo sa two-child at kalaunan ay three-child policy, ang mga panlipunan at pang-ekonomiyang salik ay patuloy na naglilimita sa mga birth rate sa buong bansa. Mataas na gastos sa pamumuhay sa mga pangunahing lungsod, pagtaas ng partisipasyon ng kababaihan sa mas mataas na edukasyon at mga propesyonal na sektor, at nagbabagong mga pamantayang panlipunan tungkol sa pag-aasawa ay pawang nag-ambag sa bumababang birth rate. Ang kamakailang data ay nagpapakita na ang crude death rate ay nagsimula nang lumampas sa crude birth rate. Ang mga proyeksyon ay nagmumungkahi na ang populasyon ay patuloy na tatanda at liliit sa mga darating na dekada, na naglalagay ng mas malaking presyon sa lokal na lakas-paggawa at mga sistema ng panlipunang kapakanan para sa mga matatanda.

Ang tinatayang densidad ng populasyon sa 2026 ay 149.7 katao bawat km² (387.7 bawat sq mi), bagaman ito ay hindi pantay na nakabahagi na may malalaking konsentrasyon sa matatabang lalawigan sa silangan at mas mababang densidad sa mga awtonomong rehiyon sa kanluran.

Ang pinakabagong data ay nagpapakita na 65.9% ng populasyon ang nakatira sa mga urban na lugar, isang pigura na patuloy na tumataas habang ang ekonomiya ay lumilipat patungo sa mga high-tech na serbisyo at modernong imprastraktura.

Ang China ay kasalukuyang may pandaigdigang ranggo na 2 sa 215 sa kabuuang populasyon at regional (Asia) 2 sa 49. Sa loob ng partikular na subregion nito, ito ay may ranggong subregional (Eastern Asia) 1 sa 7, na nananatiling dominanteng demograpikong kapangyarihan sa lugar. Bagaman matagal itong naging pinakamataong bansa sa Daigdig, lumipat na ito kamakailan sa ikalawang posisyon sa likod ng India, na patuloy na nakakakita ng positibong paglago. Kumpara sa mga kapitbahay nito sa Eastern Asia, tulad ng Japan at South Korea, nahaharap ang China sa mga katulad na hamon sa demograpiko na kinatatangian ng tumatandang lakas-paggawa at napakababang fertility rate. Gayunpaman, ang laki ng populasyon ng China ay nangangahulugan na ang pagliit nito ay may mas makabuluhang implikasyon para sa mga pandaigdigang supply chain at internasyonal na merkado kaysa sa mga mas maliliit na katapat nito sa rehiyon.