Aruba Kematian NCD (30-70)

Kematian penyakit tidak berjangkit (NCD) mengukur kadar atau kebarangkalian kematian akibat keadaan kronik yang tidak ditularkan daripada orang ke orang. Penunjuk ini memberi tumpuan terutamanya kepada empat kumpulan penyakit utama: penyakit kardiovaskular (seperti serangan jantung dan strok), kanser, penyakit pernafasan kronik (seperti asma dan penyakit paru-paru obstruktif kronik), dan diabetes. Keadaan ini biasanya berlarutan lama dan terhasil daripada gabungan faktor genetik, fisiologi, persekitaran, dan tingkah laku. Metrik yang paling kritikal untuk pemantauan kesihatan global ialah "kematian NCD pramatang," yang mengira kebarangkalian tanpa syarat untuk mati antara umur tepat 30 dan 70 tahun daripada punca-punca ini. Julat umur khusus ini menonjolkan kematian yang berpotensi dicegah melalui intervensi gaya hidup dan akses penjagaan kesihatan yang lebih baik. Kadar kematian NCD yang tinggi sering menunjukkan cabaran kesihatan awam yang ketara berkaitan dengan penggunaan tembakau, ketidakaktifan fizikal, diet tidak sihat, dan penggunaan alkohol yang memudaratkan.

Data mengenai kematian NCD dikumpulkan terutamanya oleh Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) dan Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME). Data berkualiti tinggi datang daripada sistem Pendaftaran Awam dan Statistik Vital (CRVS) kebangsaan, yang merekodkan setiap kematian dan punca yang disahkan secara perubatan. Di wilayah di mana sistem sedemikian tidak lengkap atau tidak wujud, penyelidik menggunakan kaedah alternatif termasuk autopsi lisan, tinjauan isi rumah, dan sistem pendaftaran sampel. Untuk memastikan kebolehbandingan merentas negara, WHO menggunakan model statistik untuk melaraskan pelaporan kurang, salah klasifikasi punca, dan perbezaan taburan umur. Kadar kematian biasanya diseragamkan mengikut umur menggunakan populasi standard global untuk membolehkan perbandingan adil antara negara dengan struktur demografi yang berbeza, seperti populasi yang menua berbanding populasi yang lebih muda. Had termasuk kekurangan pensijilan perubatan dalam tetapan berpendapatan rendah dan kerumitan membezakan satu punca kematian asas pada pesakit warga emas dengan pelbagai komorbiditi.

Walaupun WHO dan IHME kedua-duanya melaporkan kematian NCD, kajian Global Burden of Disease IHME sering menghasilkan anggaran yang lebih tinggi dengan menggabungkan pemodelan faktor risiko yang lebih meluas, manakala WHO memberi tumpuan kepada data rasmi yang dilaporkan negara dan Klasifikasi Penyakit Antarabangsa (ICD).

Kebarangkalian kematian NCD pramatang kurang daripada 10% secara amnya dianggap rendah mengikut piawaian global, manakala nilai melebihi 25% menunjukkan krisis kesihatan awam yang teruk. Sasaran Matlamat Pembangunan Mampan (SDG) 3.4 menyasarkan pengurangan 33% dalam kadar ini daripada garis asas yang ditetapkan pada pertengahan 2010-an.

Penyakit tidak berjangkit telah menjadi punca utama kematian di peringkat global, merangkumi kira-kira 74% daripada semua kematian tahunan, yang diterjemahkan kepada kira-kira 41 juta orang. Daripada jumlah ini, kira-kira 17 juta hingga 18 juta diklasifikasikan sebagai kematian pramatang yang berlaku sebelum umur 70 tahun. Terdapat peralihan epidemiologi yang jelas di mana NCD menggantikan penyakit berjangkit sebagai beban kesihatan utama walaupun di negara membangun. Walaupun kadar kematian yang diseragamkan mengikut umur telah menurun di wilayah berpendapatan tinggi sejak beberapa dekad yang lalu disebabkan kawalan tembakau yang lebih baik dan rawatan perubatan untuk hipertensi dan kolesterol, bilangan mutlak kematian NCD terus meningkat di peringkat global. Peningkatan ini didorong terutamanya oleh pertumbuhan populasi dan penuaan. Data terkini menunjukkan bahawa kematian diabetes meningkat lebih mendadak berbanding kategori NCD lain di beberapa wilayah. Tambahan pula, beban global NCD semakin beralih ke arah negara berpendapatan rendah dan sederhana, yang kini merangkumi lebih daripada 75% daripada semua kematian berkaitan NCD.

Terdapat perbezaan serantau yang ketara dalam risiko kematian akibat NCD. Negara berpendapatan rendah dan sederhana (LMIC) menghadapi beban yang tidak seimbang, merangkumi kira-kira 82% daripada semua kematian NCD pramatang. Di wilayah ini, individu sering menghidap keadaan kronik pada usia yang lebih muda dan mempunyai kurang akses kepada pengurusan jangka panjang dan rawatan menyelamatkan nyawa. Eropah Timur dan Asia Tengah secara sejarah menunjukkan beberapa kadar kematian diseragamkan mengikut umur tertinggi untuk penyakit kardiovaskular, sering dikaitkan dengan kadar penggunaan tembakau dan alkohol yang tinggi. Sebaliknya, negara berpendapatan tinggi di Eropah Barat, Amerika Utara, dan sebahagian Pasifik Barat mempunyai risiko kematian pramatang yang paling rendah, walaupun mempunyai populasi yang lebih tua, terima kasih kepada saringan lanjutan dan liputan kesihatan sejagat. Afrika Sub-Sahara kini mengalami "beban berganda" penyakit, di mana kadar NCD meningkat pesat manakala wilayah itu masih menguruskan prevalens penyakit berjangkit yang tinggi seperti malaria dan HIV/AIDS. Negara membangun pulau kecil juga menunjukkan kadar kematian berkaitan diabetes yang sangat tinggi.