Rwanda Perbelanjaan Ketenteraan (% KDNK)

Perbelanjaan ketenteraan mengukur jumlah sumber kewangan yang diperuntukkan oleh sesebuah negara kepada angkatan tentera dan aktiviti berkaitan pertahanan. Menurut takrifan piawai yang digunakan oleh Institut Penyelidikan Keamanan Antarabangsa Stockholm (SIPRI), yang berdasarkan rangka kerja NATO, ini termasuk semua perbelanjaan semasa dan modal untuk angkatan tentera, termasuk pasukan pengaman, kementerian pertahanan, dan agensi kerajaan lain yang terlibat dalam projek pertahanan. Penunjuk ini merangkumi kos kakitangan untuk kedua-dua kakitangan tentera dan awam, pencen persaraan, perkhidmatan sosial untuk kakitangan, operasi dan penyelenggaraan, perolehan peralatan, penyelidikan dan pembangunan ketenteraan, serta pembinaan ketenteraan. Ia juga termasuk bantuan ketenteraan yang diberikan kepada negara lain, yang direkodkan dalam bajet penderma. Ia biasanya mengecualikan pertahanan awam dan perbelanjaan sejarah untuk aktiviti ketenteraan masa lalu, seperti faedah veteran, demobilisasi, dan pemusnahan senjata. Metrik ini berfungsi sebagai ukuran input utama kekuatan ketenteraan sesebuah negara dan keutamaan ekonomi yang diletakkan pada keselamatan negara.

Pengumpulan data untuk perbelanjaan ketenteraan bergantung pada gabungan sumber primer dan sekunder. Sumber primer termasuk penerbitan rasmi kerajaan seperti belanjawan negara, kertas putih pertahanan, statistik kewangan, dan maklum balas kepada soal selidik tahunan daripada badan antarabangsa seperti Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) dan Pertubuhan Keselamatan dan Kerjasama di Eropah (OSCE). Sumber sekunder termasuk analisis pakar, jurnal, dan set data antarabangsa daripada IMF dan NATO. Organisasi utama seperti SIPRI dan Institut Antarabangsa untuk Pengajian Strategik (IISS) menyeragamkan data ini untuk memastikan kebolehbandingan, walaupun kesukaran tetap wujud disebabkan oleh tahap ketelusan yang berbeza-beza. Had termasuk perbelanjaan 'luar bajet', di mana dana daripada hasil sumber asli atau perniagaan milik tentera tidak dilaporkan dalam bajet pusat, dan penggunaan kadar pertukaran pasaran (MER) berbanding pariti kuasa beli (PPP), yang boleh menyalahgambarkan kuasa beli sebenar bajet pertahanan dalam ekonomi yang berbeza.

Walaupun SIPRI dan IISS adalah pihak berkuasa utama, angka sering berbeza kerana IISS kerap menggunakan anggaran bajet manakala SIPRI mengutamakan perbelanjaan sebenar; tambahan pula, data NATO secara khusus mengikut takrifan pakatan yang ketat yang mungkin termasuk atau mengecualikan kos separa tentera yang berbeza berbanding Bank Dunia.

Beban ketenteraan melebihi 4% daripada KDNK secara amnya dianggap tinggi, manakala purata global biasanya turun naik antara 2.2% dan 2.5%. Bagi kebanyakan negara maju, ambang 2% KDNK adalah penanda aras biasa untuk menyumbang kepada pakatan keselamatan kolektif.

Anggaran semasa menunjukkan perbelanjaan ketenteraan global telah mencapai paras tertinggi dalam sejarah iaitu kira-kira $2.89 trilion, menandakan tahun ke-11 pertumbuhan berturut-turut. Data terkini menunjukkan peningkatan terma sebenar kira-kira 2.9% merentas semua wilayah, mencerminkan peningkatan ketara dalam ketegangan geopolitik dan kebimbangan keselamatan. Kepekatan perbelanjaan kekal tinggi, dengan 5 pembelanja teratas—Amerika Syarikat, China, Rusia, Jerman, dan India—merangkumi hampir 60% daripada jumlah global. Walaupun Amerika Syarikat kekal sebagai pembelanja mutlak terbesar, bahagian relatifnya dalam perbelanjaan dunia telah menurun sedikit apabila negara lain mempercepatkan pemodenan pertahanan mereka. Beban ketenteraan global juga telah meningkat kepada kira-kira 2.5% daripada KDNK global. Trend yang ketara ialah peralihan daripada bajet yang padat dengan kakitangan kepada peningkatan pelaburan dalam penyelidikan, pembangunan, dan sistem senjata konvensional yang canggih, dengan unjuran mencadangkan jumlah global boleh melebihi $4.7 trilion menjelang 2035 jika corak pertumbuhan baru-baru ini berterusan.

Corak serantau menunjukkan perbezaan tajam dalam kedua-dua volum dan kadar pertumbuhan. Eropah baru-baru ini mengalami peningkatan tahunan terpantas dalam perbelanjaan pertahanan sejak Perang Dingin, dengan beberapa negara melihat pertumbuhan dua angka ketika mereka menyasarkan untuk mencapai sasaran 2% daripada KDNK. Timur Tengah mengekalkan beban ketenteraan tertinggi di peringkat global, dengan data terkini menunjukkan wilayah tersebut memperuntukkan purata 4.2% daripada KDNK untuk pertahanan, didorong oleh konflik setempat. Asia dan Oceania telah melihat lebih 3 dekad pertumbuhan tanpa gangguan, sebahagian besarnya diterajui oleh pemodenan ketenteraan China, yang kini merangkumi kira-kira 12% daripada perbelanjaan global. Sebaliknya, Afrika dan Amerika Latin secara amnya menunjukkan beban ketenteraan yang lebih rendah, walaupun cabaran keselamatan dalaman di sub-wilayah tertentu telah membawa kepada lonjakan setempat. Amerika Utara terus mendominasi dalam terma mutlak, mewakili kira-kira 33% daripada semua perbelanjaan ketenteraan global.