Тајван — население

Тајван има население од приближно 23,4 милиони луѓе, што го рангира меѓу најголемите во светот. Територијата е една од најгусто населените во светот, со жители првенствено концентрирани долж западните крајбрежни рамнини. Тековните проценки укажуваат на тренд на негативен раст на населението, поттикнат од стапката на фертилитет која е меѓу најниските на глобално ниво. Високата урбанизација го карактеризира демографскиот пејзаж, при што мнозинството од населението живее во големите метрополитенски центри како Тајпеј и Каосиунг.

По настаните од 1945 година, Тајван доживеа значителна демографска промена, најзабележително во доцните 1940-ти кога приближно 2 милиони луѓе мигрираа од континентална Кина. Овој прилив, заедно со повоениот беби-бум, доведе до брз раст на населението во текот на 1950-тите и 1960-тите. Во оваа ера, островот премина од земјоделско општество во индустриска сила, период кој често се нарекува Тајванско чудо. Зголемениот економски просперитет и подобрените здравствени системи во текот на 1970-тите и 1980-тите поддржаа постојано проширување на населението. Сепак, до 1990-тите, стапката на раст почна да се забавува додека територијата поминуваше низ завршните фази на демографската транзиција. Во почетокот на 2000-тите, стапките на фертилитет паднаа значително под нивото на замена, што доведе до сегашните демографски предизвици на стареење на општеството и намалување на работната сила. Овие историски поместувања резултираа со високо развиена, но брзо стареечка структура на населението.

Неодамнешните податоци покажуваат дека Тајван влезе во период на природен пад на населението, при што бројот на смртни случаи годишно го надминува бројот на раѓања. Вкупната стапка на фертилитет моментално се проценува на 0,85 деца по жена, што е далеку под нивото на замена од 2,1 потребно за стабилно население. Овој пад во голема мера се припишува на социо-економските фактори како што се високите трошоци за домување, долгото работно време и растечкиот тренд на доцни бракови или останување сам. Проекциите сугерираат дека населението ќе продолжи брзо да старее, што претставува значителни предизвици за системите за социјално осигурување и здравствена заштита. Владата спроведе различни политики за поттикнување на повисоки стапки на наталитет, вклучувајќи субвенции за грижа за деца и даночни олеснувања, но овие мерки сè уште не го променија надолниот тренд. Имиграцијата останува потенцијален фактор за ублажување на недостигот на работна сила, но природниот прираст останува негативен.

Густината на населението е приближно 647 луѓе на km² (1.676 на sq mi), што го прави една од најпреполните територии во регионот на Источна Азија.

Приближно 79 проценти од населението живее во урбани области, што одразува високо централизирано општество фокусирано на главните индустриски и комерцијални центри.

Тајван зазема единствена позиција во Источна Азија, споделувајќи многу демографски предизвици со соседните Јапонија и Јужна Кореја. Тој се рангира меѓу најголемите популации во регионот и покрај неговата релативно мала копнена површина од 36.197 km². Неговата густина на население е значително повисока од онаа на континентална Кина и е споредлива со другите густо населени територии во подрегионот. Историски гледано, демографската транзиција на Тајван се случи побрзо отколку кај многу западни нации, преминувајќи од висок раст во природен пад за само неколку децении. Во моментов, тој се соочува со една од најниските стапки на фертилитет во светот, ситуација која ја отсликува демографската криза забележана низ поголемиот дел од високо развиената Источна Азија.