Ruanda Temiz Suya Erişim

Suya erişim, hizmet seviyelerine göre kategorize edilen iyileştirilmiş içme suyu kaynaklarını kullanan nüfusun yüzdesini ölçer. DSÖ/UNICEF Ortak İzleme Programı'na göre, en yüksek standart, konutta bulunan, ihtiyaç duyulduğunda mevcut olan ve dışkısal ve öncelikli kimyasal kirlenmeden arınmış olan güvenli yönetilen içme suyudur. İyileştirilmiş bir kaynak, borulu su, sondaj kuyuları, korumalı kuyular ve yağmur suyu toplama dahil olmak üzere yapısı gereği dış kirlenmeye karşı koruma sağlamak üzere tasarlanmış olandır. Hizmet merdiveninin alt basamakları, su toplamak için gidiş-dönüş yolculuğunun 30 dakika veya daha az sürdüğü temel hizmetleri ve bu süreyi aşan sınırlı hizmetleri içerir. İyileştirilmiş kaynakları olmayanlar, iyileştirilmemiş kuyulara veya kaynaklara ya da nehir ve göllerden gelen yüzey sularına güvenirler. Bu gösterge, suyla bulaşan hastalıklara karşı birincil savunmayı takip ettiği için halk sağlığının temel bir itici gücüdür. Ayrıca, manuel su toplama yükünün genellikle kadınların ve kız çocuklarının üzerine düşmesi, onların eğitim ve mesleki fırsatlarını kısıtlaması nedeniyle toplumsal cinsiyet eşitliği ve ekonomik kalkınma için bir vekil görevi görür.

Veriler temel olarak DSÖ/UNICEF Ortak İzleme Programı (JMP) tarafından üç ana kaynak kullanılarak uyumlu hale getirilir: hanehalkı anketleri, ulusal nüfus sayımları ve düzenleyicilerden veya kamu hizmetlerinden gelen idari veriler. Temel anketler arasında Demografik ve Sağlık Anketleri ile Çok Göstergeli Küme Anketleri yer alır. Güvenli yönetilen hizmetleri tahmin etmek için JMP üç kriteri değerlendirir: erişilebilirlik, mevcudiyet ve kalite. Üçü için de veri mevcut değilse, JMP genellikle mevcut kriterlerin minimum değerini muhafazakar bir tahmin olarak kullanır. Veriler, ulusal eğilimler üretmek ve anket yılları arasındaki boşlukları doldurmak için doğrusal regresyon kullanılarak analiz edilir. Önemli bir kısıtlama, birçok hanehalkı anketinde doğrudan su kalitesi testinin olmamasıdır ve bu durum araştırmacıları güvenlik için bir vekil olarak iyileştirilmiş kaynak türünü kullanmaya zorlar. Ek olarak, idari kayıtlar genellikle kayıt dışı yerleşim yerlerindeki sakinleri veya özel, düzenlenmemiş su kaynaklarını kullananları eksik sayar.

JMP küresel standart olsa da, ulusal hükümetler iyileştirilmiş kaynakların daha geniş tanımlarını kullanırlarsa veya su kalitesini ve kesintileri hesaba katmazlarsa daha yüksek erişim oranları bildirebilirler.

%99'un üzerindeki güvenli yönetilen erişim oranı yüksek gelirli uluslar için tipiktir, %50'nin altındaki oranlar ise ciddi bir altyapı krizine işaret eder. %100'lük küresel hedefe ulaşmak, suyla bulaşan hastalıkların ortadan kaldırılması ve bebek ölümlerinin azaltılması için temel kabul edilir.

Güvenli içme suyuna küresel erişim son on yıllarda önemli ölçüde genişledi, ancak milyarlarca insan hala yetersiz hizmet alıyor. Son tahminler, küresel nüfusun yaklaşık %74'ünün güvenli yönetilen içme suyuna erişimi olduğunu, yaklaşık 2,2 milyar insanın ise bu temel hizmetten yoksun olduğunu göstermektedir. Milenyumun başından bu yana yüzey suyuna veya iyileştirilmemiş kaynaklara güvenen insan sayısı yüz milyonlarca azalmış olsa da, güvenli yönetilen statüsüne geçiş, 2030 yılına kadar uluslararası sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşmak için çok yavaş ilerlemektedir. İklim değişikliği, yükselen sıcaklıklar ve değişen yağış modellerinin altyapıya zarar veren ve mevcut kaynakları kirleten daha sık kuraklıklara ve sellere neden olmasıyla bu çabaları giderek daha fazla karmaşıklaştırmaktadır. Ayrıca, hızlı şehirleşme birçok gelişmekte olan bölgede belediye su şebekelerinin genişlemesini geride bırakmakta ve bazı şehirlerde hizmet seviyelerinin duraklamasına veya gerilemesine yol açmaktadır. Mevcut veriler, özellikle kapsamın küresel ortalamadan önemli ölçüde düşük olduğu kırılgan bağlamlarda, evrensel erişime ulaşmak için küresel ilerleme hızının dört katına çıkması gerektiğini göstermektedir.

Suya erişimdeki bölgesel eşitsizlikler derindir; Sahra Altı Afrika ve Okyanusya'nın bazı kısımları en büyük zorluklarla karşı karşıyadır. Son veriler, Sahra Altı Afrika'daki nüfusun %31'inden azının güvenli yönetilen suya erişimi olduğunu ve okulların yarısından azının temel içme suyu sağladığı tek bölge olmaya devam ettiğini ortaya koymaktadır. Buna karşılık, Avrupa ve Kuzey Amerika neredeyse evrensel erişime ulaşmıştır, ancak kırsal veya marjinal toplulukların küçük kesimleri hala güvenilir hizmetten yoksundur. Dünya çapında kalıcı bir kırsal-kentsel ayrımı da vardır; temel hizmetlerden bile yoksun nüfusun yaklaşık %80'i kırsal alanlarda yaşamaktadır. Bu ortamlarda, su toplamanın fiziksel yükü aşırıdır; kadınlar ve kız çocukları genellikle 19 kg'a (42 lb) kadar ağırlıktaki bidonları uzun mesafeler boyunca taşırlar. Güney ve Doğu Asya temel altyapıda en hızlı iyileşmeleri görmüş olsa da, bu ülkelerin çoğu hala suyun sürekli olarak kirlenmeden arınmış olmasını sağlamakta zorlanmaktadır.