Ano ang Mga Gumagamit ng Internet?

Ang istatistikong indicator para sa mga internet user ay tumutukoy sa porsyento ng populasyon ng isang bansa na naka-access sa world wide web sa loob ng isang partikular na kamakailang timeframe, karaniwan ay sa huling tatlong buwan. Ang indicator na ito ay sumasaklaw sa mga indibidwal na kumokonekta sa internet mula sa anumang lokasyon, sa bahay man, trabaho, paaralan, o mga pampublikong lugar, at sa pamamagitan ng anumang uri ng electronic device. Ang mga karapat-dapat na device ay kinabibilangan ng mga desktop computer, laptop, smartphone, tablet, gaming console, at digital television. Ang kahulugan ay sadyang malawak upang makuha ang buong saklaw ng digital na partisipasyon sa isang lalong mobile at konektadong mundo. Sa pamamagitan ng pagtuon sa indibidwal na paggamit sa halip na sa pagkakaroon lamang ng imprastraktura, ang sukatang ito ay nagbibigay ng makatotohanang larawan kung gaano karaming tao ang aktwal na lumalahok sa digital na ekonomiya. Nagsisilbi itong pangunahing benchmark para sa pagsukat ng paglago ng information society at pagtukoy sa abot ng mga digital na serbisyo sa iba't ibang demograpiko. Para sa pandaigdigang pagkakapare-pareho, itinatatag ng International Telecommunication Union ang karaniwang tatlong buwang window upang makilala ang mga regular na user mula sa mga maaaring nagkaroon lamang ng isang beses na pakikipag-ugnayan sa network. Habang umuunlad ang teknolohiya, ang indicator ay patuloy na umaangkop, lumalampas sa simpleng koneksyon upang ipakita kung gaano kalalim na isinama ang mga digital na tool sa pang-araw-araw na buhay.

Ang pangunahing pinagmumulan para sa pandaigdigang data ng paggamit ng internet ay ang International Telecommunication Union, na nagpapanatili ng isang komprehensibong telecommunications database na ginagamit ng World Bank at iba pang mga internasyonal na organisasyon. Ang pagkolekta ng data ay umaasa sa dalawang pangunahing channel: mga opisyal na household survey at administratibong data ng subscription. Ang mga household survey ay itinuturing na gold standard dahil direkta nilang tinatanong ang mga indibidwal tungkol sa kanilang mga gawi sa internet, na nagpapahintulot sa paghihiwalay ayon sa kasarian, edad, at lokasyon. Ang mga survey na ito ay karaniwang isinasagawa ng mga pambansang tanggapan ng istatistika o mga awtoridad sa regulasyon ng telekomunikasyon. Sa mga bansa kung saan ang kamakailang data ng survey ay hindi magagamit, ang International Telecommunication Union ay bumubuo ng mga pagtatantya gamit ang mga modelong matematikal. Isinasama ng mga modelong ito ang iba't ibang proxy tulad ng bilang ng mga fixed broadband at mobile data subscription, pati na rin ang mas malawak na pang-ekonomiyang indicator tulad ng Gross National Income per capita. Ang huling bilang ay ipinapahayag bilang porsyento ng kabuuang populasyon, na kinakalkula sa pamamagitan ng paghahati sa bilang ng mga natukoy na user sa kabuuang tinantyang populasyon ng bansa. Ang mga pagkakaiba ay maaaring mangyari minsan dahil sa mga pagkakaiba sa mga pambansang fiscal year o iba't ibang saklaw ng edad na ginagamit sa mga lokal na survey, ngunit ang mga internasyonal na katawan ay nagtatrabaho upang i-harmonize ang mga bilang na ito para sa pandaigdigang paghahambing.

Ang porsyento ng mga internet user ay isang mahalagang indicator ng pang-ekonomiya at panlipunang pag-unlad ng isang bansa. Ang matataas na antas ng internet penetration ay malakas na nauugnay sa paglago ng Gross Domestic Product, dahil ang digital na koneksyon ay nagpapadali sa e-commerce, nagpapabuti sa kahusayan ng negosyo, at nagtataguyod ng inobasyon sa sektor ng serbisyo. Para sa mga papaunlad na bansa, ang pagtaas ng bilang ng mga internet user ay maaaring humantong sa leapfrogging, kung saan nilalaktawan ng isang bansa ang mga tradisyonal na yugto ng industriyal na pag-unlad sa pamamagitan ng pag-aampon ng mga advanced na digital na teknolohiya para sa pagbabangko, edukasyon, at mga serbisyo ng gobyerno. Bukod sa ekonomiya, ang indicator na ito ay sumusukat sa katarungang panlipunan sa pamamagitan ng lente ng digital divide. Ang isang makabuluhang agwat sa pagitan ng mga internet user sa mga urban at rural na lugar, o sa pagitan ng mga lalaki at babae, ay nagtatampok sa mga pinagbabatayang hindi pagkakapantay-pantay na dapat tugunan ng mga gumagawa ng patakaran upang matiyak ang inklusibong paglago. Ang matataas na rate ng paggamit ay nagpapahiwatig din ng potensyal ng isang populasyon para sa digital literacy at ang kahandaan nito na makisali sa isang globalisadong workforce. Ginagamit ng mga gobyerno at internasyonal na donor ang data na ito upang bigyang-priyoridad ang mga pamumuhunan sa imprastraktura, tulad ng paglalatag ng mga fiber optic cable o pagpapalawak ng mobile network coverage, upang matiyak na mas maraming mamamayan ang makaka-access sa mga mahahalagang serbisyo tulad ng telemedicine at remote learning.

Ilan pang mga indicator ang umaakma sa data sa mga internet user upang magbigay ng mas buong larawan ng digital na tanawin ng isang bansa. Ang mga fixed broadband subscription ay sumusukat sa bilang ng mga high speed wired connection sa mga tahanan at opisina, habang ang mga mobile cellular subscription ay sumusubaybay sa paglaganap ng mobile telephony. Ang isa pang kritikal na konsepto ay ang digital divide, na naglalarawan sa agwat sa pagitan ng mga may epektibong access sa digital na teknolohiya at ng mga wala. Bukod dito, ang mga indicator tulad ng Information and Communication Technology goods exports at ang ICT Development Index ay tumutulong sa pagsusuri ng lakas ng sektor ng teknolohiya ng isang bansa at ang pangkalahatang kahandaan nito para sa digital age.