Rwanda Enrollment sa Paaralan (Sekundarya)

Ang secondary enrollment ay sumusukat sa pakikilahok ng mga mag-aaral sa ikalawang antas ng pormal na edukasyon, na karaniwang sumasaklaw sa mga nagdadalagang mag-aaral sa pagitan ng edad na 12 at 18. Ang indicator na ito ay isang kritikal na benchmark para sa pag-unlad ng human capital, dahil sumasalamin ito sa tagumpay ng isang bansa sa paglilipat ng mga mag-aaral mula sa pundasyong primaryang paaralan patungo sa mas espesyalisadong secondary training. Ang sekondaryang edukasyon ay madalas na nahahati sa lower secondary, na nakatuon sa pangkalahatang kaalaman at pangunahing kasanayan, at upper secondary, na maaaring mag-alok ng teknikal, bokasyonal, o university-preparatory na kurikulum. Ang mataas na enrollment rate ay karaniwang nauugnay sa pinabuting kinalabasan sa labor market, mas mababang antas ng kahirapan, at mas mahusay na mga indicator ng kalusugan para sa pangkalahatang populasyon. Kinukuha nito ang kapasidad ng isang sistema ng edukasyon na mapanatili ang mga mag-aaral lampas sa compulsory primary level at ihanda sila para sa mas mataas na edukasyon o sa workforce. Ayon sa pinakabagong magagamit na data, ang pagsubaybay sa mga numerong ito ay tumutulong sa mga gumagawa ng patakaran na matukoy ang mga gaps sa access sa edukasyon at katarungan.

Ang koleksyon ng data para sa secondary enrollment ay pangunahing umaasa sa mga administratibong rekord na ibinigay ng mga paaralan sa mga pambansang ministeryo ng edukasyon. Pinagsasama-sama ng mga ministeryong ito ang mga numero at iniuulat ang mga ito sa mga internasyonal na katawan tulad ng UNESCO Institute for Statistics. Ang gross enrollment ratio ay kinakalkula sa pamamagitan ng paghahati ng kabuuang bilang ng mga mag-aaral na naka-enroll, anuman ang edad, sa populasyon ng pangkat ng edad na opisyal na tumutugma sa antas ng sekondarya. Ang isang limitasyon ng pamamaraang ito ay ang potensyal para sa labis na pag-uulat kung ang mga administratibong rekord ay hindi na-update upang alisin ang mga lumipat o huminto. Bukod pa rito, ang denominator ay umaasa sa data ng census o mga projection ng populasyon, na maaaring hindi gaanong tumpak sa mga bansang may madalang na census o mataas na rate ng migrasyon. Ang mga pagkakaiba sa tagal ng sekondaryang pag-aaral sa iba't ibang pambansang sistema ay nagpapahirap din sa direktang internasyonal na paghahambing dahil ang opisyal na saklaw ng edad ay nag-iiba bawat bansa.

Karamihan sa mga internasyonal na organisasyon, kabilang ang World Bank at United Nations, ay gumagamit ng database ng UNESCO Institute for Statistics bilang kanilang pangunahing mapagkukunan. Maaaring magkaroon ng mga pagkakaiba kapag ang iba't ibang mapagkukunan ay gumagamit ng magkakaibang pagtatantya ng populasyon para sa denominator o iba't ibang kahulugan para sa mga bracket ng edad sa sekondarya.

Ang Gross Enrollment Ratio na 100% o mas mataas ay nagpapahiwatig na ang isang bansa ay teoretikal na may kakayahang tumanggap sa lahat ng mga bata sa edad na pampaaralan, bagaman maaari rin itong magmungkahi ng mataas na rate ng pag-uulit. Para sa sustainable development, ang Net Enrollment Rate na papalapit sa 100% ang ideal na target, habang ang Gender Parity Index sa pagitan ng 0.97 at 1.03 ay nagpapahiwatig ng nakamit na katarungan.

Ang kamakailang data ay nagpapahiwatig ng isang matatag na paitaas na direksyon sa mga secondary enrollment rate sa buong mundo, na sumasalamin sa isang malawak na pagbabago sa patakaran patungo sa paggawa ng sekondaryang edukasyon na compulsory at libre. Ang pagpapalawak ay partikular na kapansin-pansin sa mga middle-income na bansa, kung saan ang mga pamumuhunan sa imprastraktura at pagsasanay ng guro ay nagpalakas sa kapasidad. Habang ang primaryang edukasyon ay umabot sa halos unibersal na antas sa maraming rehiyon ilang dekada na ang nakalipas, ang paglipat sa sekondaryang paaralan ay naging bagong hangganan para sa pag-unlad ng edukasyon. Sa kabila ng mga nadagdag na ito, nananatili ang isang malaking agwat sa pagitan ng enrollment at pagtatapos; maraming mag-aaral ang pumapasok sa antas ng sekondarya ngunit umaalis bago matapos ang upper secondary. Mayroon ding lumalaking diin sa bokasyonal na sekondaryang edukasyon upang matugunan ang kawalan ng trabaho sa kabataan, bagaman ang mga pangkalahatang akademikong track ay nananatiling mas karaniwan. Ang mga kasalukuyang pagtatantya ay nagpapakita na habang ang mga pandaigdigang agwat sa kasarian ay lumiliit, ang mga lalaki sa ilang rehiyong may mataas na kita ay nahaharap na ngayon sa mas mataas na dropout rate kaysa sa mga babae, habang ang mga babae sa ilang umuunlad na konteksto ay nahaharap pa rin sa mga hadlang na may kaugnayan sa mga kultural na pamantayan o kaligtasan.

Ang mga pagkakaiba sa rehiyon ay nananatiling malinaw, kung saan ang Sub-Saharan Africa at South Asia ang nagpapakita ng pinakamababang secondary enrollment rate sa kabila ng mga makabuluhang kamakailang pagpapabuti. Sa maraming bansa sa Africa, ang enrollment ay madalas na bumabagsak nang husto sa pagitan ng lower at upper secondary level dahil sa mga gastos at pangangailangan para sa kabataan na pumasok sa workforce. Sa kabaligtaran, ang Europe, North America, at mga bahagi ng East Asia ay nakamit ang halos unibersal na secondary enrollment, na may maraming bansa na nag-uulat ng mga rate na higit sa 95% para sa parehong kasarian. Ang Latin America at Caribbean ay nagpapakita ng mataas na gross enrollment figures, bagaman ang mga ito ay minsan nang pinalalaki ng mataas na rate ng pag-uulit ng baitang. Sa Middle East at North Africa, malaking pag-unlad ang nagawa sa pagsasara ng gender gap, kung saan ang ilang bansa ay nakikita na ngayon ang enrollment ng babae na lumalampas sa enrollment ng lalaki sa antas ng upper secondary. Ang mga antas ng kita ay nananatiling pinakamalakas na predictor ng pagganap sa rehiyon.