Ruandë Qasja në Kanalizime

Aksesi në kanalizime mat proporcionin e një popullsie që përdor shërbime që ndajnë në mënyrë higjienike jashtëqitjet njerëzore nga kontakti njerëzor. Standardi parësor ndërkombëtar, i vendosur nga Programi i Përbashkët i Monitorimit (JMP) i OBSH-së dhe UNICEF-it, përdor një shkallë kanalizimi për të kategorizuar nivelet e shërbimit. Në krye të kësaj shkalle është kanalizimi i menaxhuar në mënyrë të sigurt, i cili kërkon përdorimin e objekteve të përmirësuara që nuk ndahen me familje të tjera dhe sigurojnë që mbetjet ose të trajtohen dhe asgjësohen në vend, ose të transportohen dhe trajtohen në një objekt jashtë vendit. Objektet e përmirësuara përfshijnë tualete me shpëlarje ose shpëlarje me derdhje të lidhura me sisteme kanalizimi me tubacione, gropa septike ose gropa latrina, si dhe gropa latrina të përmirësuara me ventilim dhe tualete kompostimi. Shkallët më të ulëta të shkallës përfshijnë shërbimet bazë, shërbimet e kufizuara, objektet e papërmirësuara dhe defekimin në natyrë. Ky tregues është kritik për gjurmimin e progresit drejt Objektivit të Zhvillimit të Qëndrueshëm 6.2, i cili synon akses universal në kanalizime adekuate dhe të barabarta për të gjithë individët.

Programi i Përbashkët i Monitorimit (JMP) i OBSH-së dhe UNICEF-it grumbullon të dhëna nga mbi 100 vende për të prodhuar vlerësime globale të krahasueshme. Burimet parësore të të dhënave përfshijnë censuset kombëtare, anketat e familjeve si Anketat Demografike dhe Shëndetësore (DHS) dhe Anketat e Grupeve me Tregues të Shumëfishtë (MICS), dhe regjistrat administrativë nga ofruesit e shërbimeve ose rregullatorët. Një kufizim i rëndësishëm është boshllëku i të dhënave në lidhje me menaxhimin e objekteve të kanalizimit në vend, si gropat septike dhe gropat latrina; ndërsa të dhënat e lidhjes me kanalizimet janë shpesh të qarta, gjurmimi nëse llumi fekal nga sistemet në vend zbrazet dhe trajtohet në mënyrë të sigurt është shumë më kompleks. Për më tepër, përkufizimet e objekteve të përmirësuara mund të ndryshojnë pak midis standardeve kombëtare dhe standardeve ndërkombëtare, megjithëse JMP punon për t'i harmonizuar këto përmes pyetjeve bazë të standardizuara. Vlerësimet për shumë vende me të ardhura të ulëta shpesh mbështeten në regresione lineare për të mbushur boshllëqet midis viteve të anketave dhe për të siguruar konsistencë kohore në raportim.

Shumica e organizatave ndërkombëtare, përfshirë Bankën Botërore dhe Kombet e Bashkuara, mbështeten ekskluzivisht në JMP të OBSH-së dhe UNICEF-it për statistikat e kanalizimeve për të siguruar konsistencë. Mospërputhje të vogla mund të lindin kur qeveritë kombëtare raportojnë akses të përmirësuar bazuar në përkufizimet lokale të infrastrukturës që nuk përputhen me kriteret ndërkombëtare.

Objektivi global për aksesin në kanalizime është 100.0% shërbime të menaxhuara në mënyrë të sigurt deri në vitin 2030. Mbulimi nën 50.0% përgjithësisht tregon një rrezik të rëndë për shëndetin publik, ndërsa eliminimi i defekimit në natyrë konsiderohet një moment historik parësor për dinjitetin bazë njerëzor dhe parandalimin e sëmundjeve.

Të dhënat e fundit tregojnë një rritje të qëndrueshme në aksesin në kanalizime, me afërsisht 1.2 miliardë njerëz që kanë fituar akses në shërbime të menaxhuara në mënyrë të sigurt gjatë dekadës së fundit. Vlerësimet aktuale sugjerojnë se 58.0% e popullsisë globale tani përdor kanalizime të menaxhuara në mënyrë të sigurt, nga 48.0% në mesin e viteve 2010. Pavarësisht këtij progresi, 3.4 miliardë njerëz ende nuk kanë shërbime të menaxhuara në mënyrë të sigurt, dhe 354 milionë njerëz vazhdojnë të praktikojnë defekimin në natyrë. Një trend i dukshëm është përmirësimi i ndjeshëm në zonat rurale, ku mbulimi u rrit nga 36.0% në 49.0% në vitet e fundit, ndërsa mbulimi urban ka mbetur relativisht i pandryshuar në 66.0% për shkak të urbanizimit të shpejtë që tejkalon rritjen e infrastrukturës. Projeksionet sugjerojnë se bota aktualisht nuk është në rrugën e duhur për të arritur kanalizime universale të menaxhuara në mënyrë të sigurt deri në vitin 2030, përveç nëse shkalla e progresit katërfishohet. Përpjekjet po fokusohen gjithnjë e më shumë në menaxhimin e llumit fekal në qytetet që nuk shërbehen nga rrjetet tradicionale të kanalizimeve, duke synuar përmirësimin e sigurisë përgjatë gjithë zinxhirit të shërbimit.

Disparitetet rajonale mbeten të forta, me Afrikën Sub-Sahariane dhe Azinë Jugore që raportojnë nivelet më të ulëta të aksesit. Në Afrikën Sub-Sahariane, më pak se 25.0% e popullsisë në shumë vende ka akses në shërbime të menaxhuara në mënyrë të sigurt, dhe rajoni llogarit një pjesë të ndjeshme të popullsisë botërore që praktikon defekimin në natyrë. Brenda Afrikës, Afrika Lindore përballet me një barrë veçanërisht të lartë të objekteve të papërmirësuara, duke arritur deri në 43.0% në disa nën-rajone. Anasjelltas, Afrika Jugore tregon mbulim relativisht më të mirë të kanalizimeve të përmirësuara me norma shumë më të ulëta të papërmirësuara. Azia Jugore ka parë përmirësime të shpejta në dhënien fund të defekimit në natyrë, megjithëse shërbimet e menaxhuara në mënyrë të sigurt ende mbeten prapa aksesit bazë. Në të kundërt, Evropa dhe Amerika e Veriut kanë akses pothuajse universal në shërbime të menaxhuara në mënyrë të sigurt. Niveli i të ardhurave është një përcaktues parësor i aksesit; familjet më të pasura në vendet me të ardhura të ulëta shpesh kanë 5 deri në 9 herë më shumë gjasa të kenë akses sesa kuintili më i varfër.